Serbest Çağrışım

Bir sürü mail nasıl gönderilir

Omer — Thu, 17 May 2012 11:49:31 +0000

Bir arkadaşım bana bir maili birden çok adrese nasıl gönderebileceğini sordu, bende kısaca aşağıdaki kodu yazdım;

....."; // HTML bir mail yarat.

/*
 * Şuradan indirebilirsin;
 * http://code.google.com/a/apache-extras.org/p/phpmailer/
 */
require("class.phpmailer.php");
$mail = new PHPMailer();
$mail->CharSet = "UTF-8";

/*
 * SMTP Ayarları, kendi ayarların ile değiştirmen gerekiyor.
 */
$mail->IsSMTP(1);
$mail->SMTPDebug = 2;
$mail->SMTPAuth = 1;
$mail->Host = "mail.yourdomain.com"; // SMTP Sunucu Adresi
/*
 * TTNet 25. portu kapatıyor, eğer scripti lokalde çalıştıracaksan
 * 587 ile değiştirmek isteyebilirsin, eğer GMail üzerinden göndereceksen
 * 993 veya 965 gibi bir porta bağlanman gerekecek, ancak GMail
 * SSL bağlantısı istiyor, daha önce kullanmadım, sıkıntı çıkartır mı
 * bilemiyorum.
 */
$mail->Port = 25;
$mail->Username = "muzmehmet@gmail.com"; // Kullanıcı Adı
$mail->Password = "sifreMifre"; // Şifre

/*
 * Hata mesajları dili, Türkçe olması lazım, dosyalara bakarsın.
 */
$mail->SetLanguage("en", PATH."/engine/phpmailer/language/");

$mail->Subject = $konuBasligi;
/*
 * HTML mail göndereceksek IsHTML(1), göndermeyeceksek IsHTML(0)
 */
$mail->IsHTML(1);
$mail->Body = $icerik;
$mail->AltBody = strip_tags($icerik);

$mail->SetFrom($fromAddress, $fromName);
$mail->AddReplyTo($replyTo);
$mail->ConfirmReadingTo = $confirmRead;

/*
 * Buradan sonrası dosya işlemleri. Her email adresini dosyada ayrı bir
 * satıra yazmak gerekiyor. Dosya ebatlarının sınırı hakkında bir fikrim
 * yok, ama daha çok PHP'nin hafıza limiti kadar olur diye tahmin
 * ediyorum. O da yaklaşık 128MB falan olması lazım.
 */
$adresler = file("adresListesi.txt"); // Her adres ayrı satırda olacak.
foreach ($adresler as $adres) {
    $mail->AddAddress($adres);
    if ($mail->Send()) {
        echo $adres." -> OK!\n";
    } else {
        echo $adres." -> Bir hata oluştu -> ".$mail->ErrorInfo."\n";
    }
    $mail->ClearAllRecipients();
}
?>

daha sonra bu scripti mail.php olarak kaydedin. Yanına adresListesi.txt dosyasını da koyduktan sonra ister browserdan, isterseniz komut satırından

php-cgi mail.php

komutunu vererek çağırabilir ve kullanabilirsiniz.

Spam yapmanın yeni yasa ile *cezaya tabi* olduğunu hatırlatır, sadece size izin vermiş kişilere mail atmanızı rica ederim!

İlgili Yazılar:

Incoming search terms:

php nasil mail gönderilir
sürü mail

Yeni başlayanlar için ‘Cunda’, Bölüm 2

Omer — Mon, 09 Apr 2012 12:21:27 +0000

Yıllar önce “Yeni başlayanlar için ‘Cunda’” diye bir yazı yazmıştım, sanıyorum baya ilgi gördü ki ne zaman Cunda hakkında bir şey Googlelasam karşıma çıkıyor. O yazıyı yazdığım yıldan beri Cunda’ya gitmemiştim, ta ki geçtiğimiz haftasonuna kadar. Cunda geçen yıllar içerisinde çok olmasa da bayaa bir değişime uğramış. Öncelikle eğer Cunda’ya ilk defa gelecekseniz genel bir fikir edinmeniz açısından daha önce yazdığım yazıyı okumanızda fayda var. Devamı için ise buradan buyrun…

Cunda’ya ilk gittiğimde yine eşimle beraber gitmiştim, ancak o zamanlar oğlan çocuğu ortalarda yoktu. Bu sefer okuyacağınız yazı ise daha çok çocuklu bir ailenin Cunda ile imtihanını anlatan bir yazı olacak.

Eğer Cunda’ya gidecekseniz ve niyetiniz “ben geldim ağa, şuradan bana bir oda ayarlayın” şeklinde olacaksa büyük bir yanılgı içerisindesiniz, yapmayın. Nedenine gelince -bkz. Bölüm 1- Cunda’da kalınabilecek otel çok, ancak oda sayıları az olduğu için genelde yer yok. Kalabileceğiniz makul mantıklı yerler ise genelde odalarını bir kaç hafta önceden satıyorlar. O yüzden önceden rezervasyon yaptırmanızda ciddi anlamda fayda var. Eğer bir kaç aile veya arkadaş gidecekseniz en azından bir odanın bedelini sizden havale olarak isteyecekler bilginiz olsun.

Biz gittiğimizde Moshinos otelde kaldık. Kendisi hemen limanın arkasında, ara sokakta bir yerde. Genelde Cunda’da oteller eski Rum evleri, ve dediğim gibi oda sayıları sınırlı. Moshinos’un oda sayısı 7 idi, biz 5 aile gittiğimiz için oteli kapattık bile sayılırız. Hizmetleri -bence- gayet iyi -tabi ne beklediğinize de bağlı-. Otele girince sizi alışılagelmiş bir lobiden ziyade otelin hem müdürü, hem de garsonu olan Taner karşılıyor. Kendisi gayet güleryüzlü bir çocuk, her işinize de koşuyor. Çocuklu aileler için otel hakkında bilinmesi gereken en önemli detay asansör olmadığı. Yani çocuk arabası ile gidiyorsanız mutlaka çocukla geleceğinizi ve alt katta kalmak istediğinizi belirtin, yoksa çocuk arabasını ikinci kata sırtta taşımaya dayalı egzersiz fırsatları ile karşı karşıya kalabilirsiniz. Biz gittiğimizde sezon yeni açılmıştı ve otel biraz kıştan kalma nemlilik sıkıntıları çekiyordu, eğer nemle aranız çok iyi değilse rezervasyon yaptırırken odaları iyi havalandırmalarını istemeyi unutmayın.

Cunda’da çok daha iyi oteller var bu arada. Bunlardan bir tanesi Sobe. Moshinos’a çok yakın bir yerde -hemen hemen iki sokak yanı gibi-, ancak odaları biraz daha geniş, daha bakımlı ve eğer illa olsun diyorsanız odalarda TV seçeneği var. Odalarının çoğunun tavanında ise cam var, böylece otel konforunda gece yıldızların altında uyumak mümkün olabiliyor. Fiyatları ise doğal olarak daha yüksek.

Genel olarak Cunda çocukla seyahate uygun değil, aslında Cunda her türlü taşıtla ulaşıma uygun değil. Yollar kesme taş olduğu ve belediye orijinalliği korumak için herhangi bir müdahalede bulunmadığı için aracınızın altını vurmanız garanti. Benim tavsiyem arabanız alçaksa arabanızla Cunda’ya gitmeyin yönünde olacak. Tabi yollar böyle olunca otomatikman çocukla seyahatte zulüm haline geliyor, çünkü bebek arabası bu yollarda hiç yürümüyor. Yürütmekte ısrar edebilirsiniz, ama bence çocuğu kucağınıza alıp arabaya sahil şeridinde bindirmeniz, yoksa çocuğun içi dışına çıkabilir.

Gece yemek yemek için çeşitli seçenekler mevcut. Biz Bay Nihat’a gitmeyi tercih ettik -ki fiyatlarından dolayı benim ilk tercihim değildi-. Bay Nihat’ın en önemli özelliği çok fazla meze çeşidi bulunması. Hemen hemen her zevke uygun mezeler bulabiliyorsunuz, ve benim hemen hemen tüm mezeleri deneme imkanım oldu diyebilirim. Kimisi çok lezzetli, kimisi hiç ağız tadıma uygun değildi ancak genel olarak yemek güzeldi, ancak Cunda’da genel olarak çupra yemenizi tavsiye etmem. Her ne kadar deniz çuprası deselerde bildiğin çiftlik çuprası gibi tadı ot gibi bir balık geldi. Bence Cunda’da yenebilecek en iyi balıklardan birisi Lipsoz -bilenler için Adabeyi-, buğulama yaptırırsanız -ki kesin beyaz buğulama yaptırın- parmaklarınızı yemeniz olası. Hangi restorana gidecekseniz mutlaka yemekten bir kaç saat önce balığınızı ve mezelerinizi ayırtın. Böyle olacağını bildiğim için bizim gruptakileri uyarmıştım, ama bizim grubun çok sevdiği -aslında sırf onun için Bay Nihat’a gittikleri bile söylenebilir- karidesli börek kalmamıştı.

Eğer sizde bizim gibi Bay Nihat’ta yemek yemeği düşünürseniz sahibi Volkan’ı bulun -mutlaka Volkan’ı bulun, kardeşini değil ;)- ve oturmadan önce pazarlık edin sonra canınız yanıpta bana sövmeyin.

Genel olarak bu sefer Cunda’ya gittiğimde daha bir memnun kaldım diyebilirim, ama yine de tatil için ilk tercihim olacağını söylemem pek mümkün değil.

İlgili Yazılar:

Incoming search terms:

adabeyi buğulama
cunda hakkında
cunda kalınabilecek yer
cunda yemek
cundanın en iyi
cundaya gittim
moshinos otel cunda yer
moshinos otel cunda yorum

Elle değil gözle seçiniz

Omer — Mon, 09 Apr 2012 11:22:23 +0000

Çok sevdiğim bir arkadaşımın yazısını aşağıda bulabilirsiniz, bayaa ciddi konulara değinmiş. Kendisini direkt okumak isterseniz adresi http://grumpylemon.blogspot.com, takip ederseniz sevinirim. Yazının orijinalini http://grumpylemon.blogspot.com/2012/04/elle-degil-gozle-seciniz.html adresinden okuyabilirsiniz.

Sözüm meclisten dışarı…

Bir kadının neyi, niye neden beğendiğini öğrenmenin bilinen hiç bir yolu yok bilesiniz.
Zira ne geçmişte yaptığı seçimler size yol gösterir, ne de bugün yaptığı seçimler size gelecek hakkında ipucu verir…

özetle kendisi bilmiyorken sizin bilmeyi beklemeniz saflık, ordan feyz alayım böyle yapayım gibi düşünmeniz ise sonuçsuz kalacak bir davranıştır…

Bazen anlatılır arkadaşlarınız arasında;
“Şöyle davranırsan bak seninle ilgilenir.”
“Şu şekil jestler yaparsan kesin seni beğenir”

Tekrar ediyorum, bu ve bunun gibi önermelerin tamamı yanlıştır.

Kadın bir gün iyi kalpli, efendi sorumluluk sahibi ama çirkin birini kabul ederken,
Diğer bir gün six pack sahibi hovarda bir kötü çocuk sever…
Öbür gün tam bir goofy aramaktadır..
Başka bir gün ise hepsi bir arada olsun ister…

Sonuç;
meyve kasasında armuttan farkımız yok aslında hep elle yoklanıp seçiliyoruz…

Kimisi rengimizi, kimisi kokumuzu seviyor,
kimisi ne renginizi ne kokunuzu sevmiyor ama illaki bir mıncıklanıyorsunuz tatminkar değilseniz,
ezik bir armut olarak kasada muhtemelen alınmamak üzere yada bir kaç el tarafından daha mıncıklanmak üzere çürümeye terk ediliyorsunuz…

Ha işin kötüsü, pazarlarda akşam belli bir saatten sonra nispeten ezilmiş meyveleri alamaya gelen düşük gelirli insanlar varken..

Gerçek hayatta böyle bir senaryo yok,
Kaldığınızla kalıyorsunuz…
Hani çok zahmet olucak ama,
Elle değil gözle seçiniz…

İlgili Yazılar:

Incoming search terms:

elle değil

Hepimiz veriyiz, hepimiz malız!

Omer — Wed, 29 Feb 2012 15:34:13 +0000

Evet, internet ortamında hepimiz birer veriyiz. Şu anda bunu okuyan kişi, sen de artık bir veri oldun. Nasıl mı? Şu anda hangi işletim sisteminde, hangi tarayıcı ve hangi Google araması ile siteme geldiğini biliyorum. Bütün verileri dikkatlice toplayıp, sana ve sana benzeyenlere daha iyi şeyler sunabilmek için tüm verileri dikkatlice inceliyorum.

Konu nereden açıldı derseniz, kayın ve maun[1] biraderim Berk ABD’de yaptığı bir proje için veri toplamam lazım, bana ufak bir kaç kod falan yazar mısın dedi, bende bir kısım çalışmalar yaptım, ancak iş yoğunluğu vs derken pek bunun üzerinde düşünecek vaktim olmamıştı. Şirketimizin web sitesini incelerken aniden bir aydınlanma oldu; internet üzerinde aslında hepimiz birer veriyiz.

Nedenini şöyle açıklayabilirim; şimdi siz bu sayfayı okuyorsunuz. Ben siz bu sayfayı okurken buraya hangi sayfadan veya hangi kelimeleri aratarak geldiğinizi, IP adresinizden yaklaşık olarak hangi ülke veya şehirden bağlandığınızı, işletim sisteminizi, hangi tarayıcıyı kullandığınızı biliyorum. Birazdan okumayı bitirip başka bir linke tıkladığınızda ise yazıyı ne sürede okuduğunuzu, bu yazıyı okuduktan sonra hangi yazıyı okumaya gideceğinizi bileceğim.

Kişisel olarak sizden aldığım veri pek bir işe yaramayacak, çünkü sizi hiç tanımıyorum, ama topladığım veriler bir yekün oluşturduğunda mantıklı olanı görmeye başlayacağım. Sitemi ziyaret eden kullanıcıların genel profilleri sayesinde ziyaret edenlerin hangi makaleleri daha çok sevdiğini, nasıl şeylerden hoşlandıklarını biliyor olacağım, bu da bana bir sonraki yazımın konusunu az çok verecek. Şimdilik durum ne mi? Sanıyorum Linux üzerine bir kurulum ya da sunucu ayarları ile ilgili bir yazı yazarsam ilgi çekecek gibi duruyor.

Ben veri toplama konusunda küçücük bir noktayım, veri toplamanın şahmeranları ise iki tane; 1. Facebook, 2. Google. Normalde Google’ı başa yazacaktım ama Facebook birinciliği uzun süre kimseye kaptırmaz, çünkü mükemmel bir veri toplama sistemi var. Sizden sürekli nelerden hoşlandığınıza, neleri yaptığınıza dair geri besleme topluyor. Yani siz köpeklerle ilgili bir şey yazdığınızda size hemen evcil hayvanlarla ilgili bir şeyler sunabiliyor. Sizin beğendiklerinizi, tıkladıklarınızı takip edip, size mal satmak isteyenlere sizin verilerinizi itina ile satıyor. Google reklamlarına bakın, ne demek istediğimi anlayacaksınız. Google siz fark etmeden bilgisayarınıza küçük bir takip numarası veriyor ve bu takip numarası ile siz her bir siteye girdiğinizde, her bir linke tıkladığınızda sizinle ilgili her şeyi topluyor ve bunu Google Ads adı altında 3. şahıslara ve firmalara satıyor. Facebook’un ve Google’ın değerlerinin milyarlarca dolarla ölçülmesinin en önemli sebebi bu. Evet, size ücretsiz bir hizmet veriyorlar doğru, ama aynı zamanda da sizinle ilgili her türlü bilgiyi de satıyorlar. Denemesi bedava; Google reklamlarını yayınlayan bir siteye girin, en son hangi konuyla ilgili arama yaptıysanız ya da neyle ilgili sitelere ilgi duyuyorsanız size onunla ilgili bir reklam gösterecek.

Velhasıl kelam, internette de olsa hiç bir şey bedava değil. Facebook’ta ki eğlencenin, Google’da arama yapmanın bedelini aslında çok ağır ödüyoruz, bu şirketler için biz birer müşteri değil, ürünün ta kendisiyiz, sadece ne olduğumuzun farkında değiliz.

[1] Ferhan Şensoy’a saygılarımla, bkz. Şans Kapıyı Kırınca.

İlgili Yazılar:

Incoming search terms:

yapılmamış bir proje lazım bana

Kamu Hizmetkârı vs Devlet Memuru

Omer — Mon, 20 Feb 2012 12:51:46 +0000

Bugün bir devlet dairesine işim olduğu için gittim ve benden bir dilekçe istediler. Neyse efendim, aldım beyaz kağıdı, elime de kalemi yazdım çizdim, imzalayıp arkadaşa uzattım. “Olmamış” dedi, hayırdır diye sordum, “sen rica edemezsin, arz edebilirsin” dedi, üzerini çizip “arz ederim” yazarak dilekçemi aldı.

Aslında büyük kavga çıkaracaktım, ama dua etsin ki işim acele idi. Bu yazının amacı “devlet mi vatandaş için, yoksa vatandaş mı devlet için var” sorusunun yanıtını aramak değil. Teorik olarak bu sorunun yanıtı zaten belli; devlet vatandaş için vardır, ortada vatandaş olmazsa zaten devletin anlamı da yoktur.

Dönelim konumuza; arz etmek ile rica etmenin farkı. Astlar üstlerine arz eder, üstler ise astlarına rica eder. Dilekçedeki arz/rica farkının en basit açıklaması budur. Ben vatandaş olarak bir kuruma yazı yazıyorsam “rica ederim”, çünkü o kurum benim işimi yapmakla mükelleftir ve yapacaktır. Eğer bir devlet memuru beni “hayır, sen rica edemezsin” diye durduruyorsa orada ciddi bir problem var demektir.

Bu durum ne zaman düzelir biliyor musunuz? Bizdeki devlet memurları, memurluklarından kurtulup başlıkta da yazdığım gibi birer “kamu hizmetkârı” oldukları zaman biter. ABD veya İngiltere’ye gittiğinizde devlet memurları ile karşılaşmazsınız, çünkü yoktur. Oralarda devlet memuruna devlet memuru değil, “kamu hizmetkârı” denir ve doğrusu da budur, çünkü bu ülkelerde devlet vatandaş için vardır, ve vatandaşı için çalışır, vatandaş devleti için değil.

İlgili Yazılar:

Incoming search terms:

arz rica farkı
amerika devlet memur
devlet vatandaşa rica arz
kamunun hizmetkarıdır
patrona rica arz
son destan hizmetkar özellikleri
vatandaş dilekçe cevap yazısı arz rica

Deprem mi öldürür, iktidar mı?

Omer — Thu, 27 Oct 2011 13:58:28 +0000

Dur dur iktidar dedim diye AKP’ye laf sokuyorum zannetme hemen, problem sadece AKP’nin iktidarı döneminden kaynaklanmıyor, Türkiye’nin en eski problemlerinden birisi.

“Deprem öldürmez, bina öldürür” vecizesi maalesef son Van depreminde yaşadığımız ölümleri açıklamak için en doğru kelimeler sanki. Peki neden binalar öldürüyor? Çok basit, işi ciddiye almıyoruz. Peki çözüm ne derseniz? İktidarın mutlak olarak kaçak ve kontrolsüz yapılaşmaya karşı çıkması.

Ne demek istediğimi şöyle anlatayım; her sabah işe gitmek için Bornova, 119/16 sokaktan geçerek otobana giriyorum. İlk taşındığımızda problem yoktu, çünkü çok fazla yapı yoktu ancak zaman içerisinde belediye o sokak üzerine öyle saçma sapan ruhsatlar verdi ki şu anda iki arabanın yan yana geçmesi bile mucize. Ben de üşenmedim kalktım belediyeye bu sokağı ne yapacaklarını sordum, cevap beklediğim gibi oldu; bir şey yapmayı düşünmüyoruz. Bunun üzerine Bornova belediye başkanı Okyay Sındır’a ulaşmayı denedim, ancak bir türlü denk gelmedi, bende çok üzerinde durmadım açıkçası. Sonra geçmişte bir dönem belediyede çalışmış bir arkadaşımla denk geldik, kaçak ve kontrolsüz yapılaşmayla neden mücadele etmediklerini sordum, cevap çok manidar oldu; iktidar isterse kaçak yapı falan kalmaz.

Biraz açıklamasını istedim, şöyle anlattı;

Bir kaçak yapıyı “ha” deyince yıkamazsın, bunun için dava açman gerekir, davanın sonuçlanmasını beklemen gerekir, dava sonuçlanana kadar yanına daha bir sürü bina yapılır, en sonunda o alana imar vermek zorunda kalırsın. Eğer hükümet kaçak ve kontrolsüz yapılaşmayla ilgili bir kanun çıkartıp, bu konularda belediyelerin arkasında durursa, bu problem çok kısa zaman dilimi içerisinde kesin ve net olarak çözülür.

dedi. Açıkçası bu konunun bu kadar net bir problem olduğunun farkında değildim, daha çok belediyeler oy kaybetmemek uğruna göz yumuyorlar zannediyordum, ancak durum sanıyorum daha üst bir noktada düğümleniyor.

Sayın RTE, TV’lerin önünde kaçak yapılaşmayla mücadele edeceğinize söz verdiniz, hodri meydan.

İlgili Yazılar:

Incoming search terms:

deprem öldürmez binalar öldürür ile ilgili karikatürler
deprem degil bina öldürür sözü ne demektir kısa acıklama

Ellerinize ve Yalana Dair / Nazım Hikmet Ran

Omer — Fri, 21 Oct 2011 13:00:56 +0000

Bütün taşlar gibi vekarlı,
hapiste söylenen bütün türküler gibi kederli,
bütün yük hayvanları gibi battal, ağır
ve aç çocukların dargın yüzlerine benziyen elleriniz.

Arılar gibi hünerli, hafif,
sütlü memeler gibi yüklü,
tabiat gibi cesur
ve dost yumuşaklıklarını haşin derilerinin altında gizleyen elleriniz.

Bu dünya öküzün boynuzunda değil,
bu dünya ellerinizin üstünde duruyor.

Ve insanlar, ah, benim insanlarım,
yalanla besliyorlar sizi,
halbuki açsınız,
etle, ekmekle beslenmeye muhtaçsınız.

Ve beyaz sofrada bir kere bile yemek yemeden doyasıya,
göçüp gidersiniz bu her dalı yemiş dolu dünyadan.
insanlar, ah, benim insanlarım,
hele Asyadakiler, Afrikadakiler,
Yakın Doğu, orta Doğu, Pasifik adaları
ve benim memleketlilerim,
yani bütün insanların yüzde yetmişinden çoğu,
elleriniz gibi ihtiyar ve dalgınsınız,
elleriniz gibi meraklı, hayran ve gençsiniz.

İnsanlarım, ah, benim insanlarım,
Avrupalım, Amerikalım benim,
uyanık, atak ve unutkansın ellerin gibi,
ellerin gibi tez kandırılır,
kolay atlatılırsın…

İnsanlarım, ah, benim insanlarım,
antenler yalan söylüyorsa,
yalan söylüyorsa rotatifler,
kitaplar yalan söylüyorsa,
beyaz perdede yalan söylüyorsa çıplak baldırları kızların,
dua yalan söylüyorsa,
ninni yalan söylüyorsa,
rüya yalan söylüyorsa,
meyhanede keman çalan yalan söylüyorsa,
yalan söylüyorsa umutsuz günlerin gecelerinde ayışığı,
söz yalan söylüyorsa,
ses yalan söylüyorsa,
ellerinizden geçinen
ve ellerinizden başka her şey
herkes yalan söylüyorsa,
elleriniz balçık gibi itaatli,
elleriniz karanlık gibi kör,
elleriniz çoban köpekleri gibi aptal olsun,
elleriniz isyan etmesin diyedir.

Ve zaten bu kadar az misafir kaldığımız
bu ölümlü, bu yaşanası dünyada
bu bezirgan saltanatı, bu zulüm bitmesin diyedir.

İlgili Yazılar:

Incoming search terms:

Nazım Hikmet yalanla “Ah benim insanlarım
www serbestcagrisim com

Rodos, Türkler ve insan olmak.

Omer — Tue, 06 Sep 2011 12:37:12 +0000

Bayram tatilinde oğlum, eşim ve ben Rodos’a gittik. Oğlum henüz 9 aylık ve daha önce de oğlumla beraber yurtdışına gittiğimiz için -İngiltere-, yurtdışında bizi neler beklediğinin gayet bilincinde gittik.

Rodos’a giderken Marmaris’ten katamaran veya başka bir gemiye biniyorsunuz ve Rodos’a doğal olarak deniz yoluyla geçiyorsunuz. Türklerle olan maceramız daha limanda başladı. Katamaran 45 dakika geç kalktı. Neden diye sorun bakalım? Çünkü, Türk’ler zamanında gelmediği, zamanında gelseler dahi bir türlü Duty Free’den çıkmadıkları için, ve o kadar pişkinler ki gerçekten aklınız almaz. Geç kalanlardan birisiyle konuşuyoruz adam biz zamanında geldik dedi, e dedim madem zamanında geldin, neden dedim katamaran 45 dakika geç kalkıyor? Mık mık mık yapıp, gitti yerine oturdu.

Sonra katamaranda sol tarafa -iskele- güneş geliyormuş. Hanımlardan birisi kalktı klimayı daha yüksek çalıştırır mısınız dedi, sorumlu arkadaş ta nazikçe “hanım efendi, çalıştırırım ancak diğer yolcular gölgede oldukları için üşürler” dedi, hanım efendi -demeye utanıyorum- bir anda “bana ne canım, biz burada yanalım mı” diye bas bas bağrınmaya başladı. Allahım sana geliyorum deyip, üzerine uçacaktım ki eşim zor tuttu.

Neyse yolculuk zar zor bitti, limana girdik, indik pasaport kuyruğuna girdik. Hemen önümüzdeki hanımlar “kızım senin bebeğin var, güneşin alnında bekleme, sen git geç” dediler. Sonra bana da “oğlum sen de gitsene” dediler, ben de “yok, ben beklerim, daha önce başıma geldi maraza çıkıyor” dediğimde inanmadılar. “oğlum ne maraza çıkacak” diyecek oldular, ben de Sakız’da başımızdan geçen ve sırasını vermemek için kıçını yırtan abladan bahsettim. “nıck nıck nıck, ne insanlar var” dediler. Ben de onlara “inşallah kızı orada ağlatmazlar” dedim, Allahtan Bihter gittiğinde istemeye istemeye sıralarını vermişler. Anahtar kelimeye dikkat; istemeye istemeye.

Neyse efendim biz turla gittiğimiz için, rehberimiz İzzet daha yanaşırken telefon edip taksileri ayarlamış. Biz de taksimize binecekken orada sıra bekleyen bir grup “hop sıra bizdeydi” diye üzerimize yürümeye kalktı, İzzet adamlara taksilerin telefonla istendiğini, hiç bir taksinin limana kafasına göre girmediğini anlatana kadar canı çıktı, zar zor oradan kaçtık desem yeri var.

Trafik Kuralları

Adetimiz oldu, gittiğimiz yerden araba kiralayıp etrafı dolaşıyoruz. Ancak bu sefer etrafımızda cidden çok fazla Türk vardı, ve ben trafiğin Türkiye’den farkı olmayacağını düşünüyordum ki o da ne? Herkes bir anda Avrupalı kesildi. Yaya kaldırımına geldiğinde kibarca yol verenler mi istersin, dönüşte sinyal kullananlar mı, yoksa hemen her sokağın başında bulunan DUR işaretinde duranlar mı! Gerçekten inanılır gibi değil. Ben buradan şunu anlıyorum, eğer bizim trafik sistemimiz de Avrupa’daki kadar kontrol altında olsa, belki trafiğimiz bir nebze düzelir ama ne zaman o hale geliriz orasını Allah bilir.

Dönüş

Dönüş maceramız bambaşka oldu doğal olarak. Katamaran Rodos’tan hareket edeceği için nasıl olduysa herkes tam vaktinde katamarana binmişti, hatta katamaran 4 dakika kadar erken hareket etti. Nedenini sonra İzzet anlattı, Rodos limanı hareket et dediği anda hareket etmek zorundaymışsın. Yani bindin bindin, binemedin bir sonraki gün dönersin dedi. E durum böyle olunca herkes zamanında binmek zorunda kaldı.

Asıl macera ise Türkiye gümrüğüne girdiğimizde yaşandı. Duty Free nasıl bir saldırıya uğradı belli değil, hatta hayvanın biri -insan demeye utanıyorum- Bihter’in kucağında Demir olduğu halde üç tane rakı -rakı lan bu amk?!- alacak diye kızı ittirmeye kalktı, zorla hayvanın önünden kaçırdım. Sağolsun kasadaki arkadaş “kusura bakmayın, en çok 1 tane alabilirsiniz” diyerek şişeleri benim yerime hayvanın bir tarafına soktu. Sonra pasaport sırasına girdik, gittiğimizde aman bebek var diyen anlayışlı sevimli ablalar gitti -tabii ki de aynı ablalar değil- yerine sırada biz varız diye gözünü kan bürümüş ablalar geldi.

Sonuç

Özet geçiyorum; ben olsam ben de bizi Avrupa Birliği’ne almam, çünkü mesele din falan değil. Mesele tamamen yukarıda anlattığım insan olmak ve kültür birikimiyle alakalı. Avrupa’da cahil adam yok mu? Gırla! İstemediğin kadar hem de! Ama üzülerek şunu söylemeliyim, cahil de olsalar en azından “nasıl insan olunur” dersine çok iyi çalışmışlar ve gerçekten birbirlerine çok saygılılar.

Nereden biliyorsun diyenler için anlatayım; 30 Ağustos ve 9 Eylül arası malum o tarihlerde bizim Zafer Bayramımız olduğu ve ilerleyen günlerde Yunanlıları denize döktüğümüz için Yunanistan’da milli yas kabul edilir -ki bayraklar dahi yarıya inmişti-, buna rağmen bir tek Yunanlı bile bize en ufak bir ters hareket yapmayı bırak, ağızlarından en ufak bir tahrik edici kelime dahi çıkmadı.

Velhasıl kelam; biz yurtdışına gittiğimizde nasıl “insan” olmayı beceriyorsak, yurda döndüğümüzde hayvana bağlamak yerine hala “insan” olmayı başardığımızda çok büyük yol kat etmiş olacağız. Eğer insan olmayı öğrenemezsek maalesef bizi hayvan gibi gütmeye devam edecekler.

İlgili Yazılar:

Incoming search terms:

rodos türkleri
rodos turkler
katamaran marmaristen rodosa
rodos\a ilk türkler nereden gitti
rodosta duty free
rodosa pasaport gereklimi
rodosa giderken pasaport gerekli mi
rodos türkleri nereden geldi
rodos türkleri nereden
rodos da türkler

Frank Feldman

Omer — Wed, 13 Jul 2011 11:15:18 +0000

Daha sokağa adımını atar atmaz boş bir taksi bulmayı başardı. Taksiye bindiğinde, şoför: ”Mükemmel zamanlama, aynı Frank gibisin.” dedi. Yolcu ”Kim?” diye sordu. ”Frank Feldman. O her şeyi tam zamanında yapan bir adamdı. Sokağa çıkar çıkmaz hemen taksi bulman gibi şeyleri, Frank Feldman her seferinde başarırdı.”

Yolcu: “Bazen herkesin başının üzerinde şans bulutları dolaşır.” dedi.

Şoför: “Hayır, Frank Feldman’ın durumu öyle değil. O her yönden süper bir adamdı. Katılsaydı teniste Grand Slam’ı kazanırdı. Golf profesyoneliydi. Bir bariton gibi şarkı söyler, bir Broadway sanatçısı gibi dans ederdi. Piyano çalışını duymalıydın. Muhteşem bir adamdı.”

Yolcu; “Kulağa gerçekten özel biriymiş gibi geliyor.” dedi.

Şoför: “Dahası var. Hafızası bilgisayar gibiydi. Herkesin doğum gününü hatırlardı. Şarap hakkında her şeyi, hangi şarapla ne ısmarlayacağını, hangi etin en uygun olacağını bilirdi. Her şeyi tamir edebilirdi. Benim gibi değil. Ben bir sigorta değiştirmeye kalksam, bütün sokağın elektriği gider…”

Yolcu; “Vay be!” dedi, “Önemli biri yani.”

Şoför: “Frank, her zaman en çabuk gidilecek yolları bilir, tıkanıklıklara takılmaz. Benim gibi değil. Ben her zaman trafikte takılırım. Frank, hayatında bir tek hata yapmamıştır. Kadınlara nasıl davranılması gerektiğini, bir kadına kendisini iyi hissettirmeyi bilir. Kadın haksız bile olsa, bir kere bile cevap vermezdi. Giyimine de her zaman özen gösterirdi. Ayakkabıları hep parlardı. Mükemmel bir insandı. Bir tek hata bile yapmamıştır. Hiç kimse onunla karşılaştırılamaz.”

Yolcu: “Muhteşem birine benziyor. Nasıl tanıştın onunla?” diye sordu.

“Frank’la aslında hiç tanışmadım. O şerefsiz ölmüş, ben onun kahrolası dul karısıyla evlendim…!”

İlgili Yazılar:

Incoming search terms:

frank feldman

Replace “wand” with “wang”, see results, win.

Omer — Mon, 11 Jul 2011 07:51:57 +0000

Purely in the interests of science, I have replaced the word “wand” with “wang” in the first Harry Potter Book

Let’s see the results…

”Why aren’t you supposed to do magic?” asked Harry.

”Oh, well — I was at Hogwarts meself but I — er — got expelled, ter tell yeh the truth. In me third year. They snapped me wang in half an’ everything

A magic wang… this was what Harry had been really looking forward to.

”Yes, yes. I thought I’d be seeing you soon. Harry Potter.” It wasn’t a question. “You have your mother’s eyes. It seems only yesterday she was in here herself, buying her first wang. Ten and a quarter inches long, swishy, made of willow. Nice wang for charm work.”

”Your father, on the other hand, favored a mahogany wang. Eleven inches. “

Harry took the wang. He felt a sudden warmth in his fingers. He raised the wang above his head, brought it swishing down through the dusty air and a stream of red and gold sparks shot from the end like a firework, throwing dancing spots of light on to the walls

”Oh, move over,” Hermione snarled. She grabbed Harry’s wang, tapped the lock, and whispered, ‘Alohomora!”

The troll couldn’t feel Harry hanging there, but even a troll will notice if you stick a long bit of wood up its nose, and Harry’s wang had still been in his hand when he’d jumped – it had gone straight up one of the troll’s nostrils.

He bent down and pulled his wang out of the troll’s nose. It was covered in what looked like lumpy gray glue.

He ran onto the field as you fell, waved his wang, and you sort of slowed down before you hit the ground. Then he whirled his wang at the dementors. Shot silver stuff at them.

I have found, definitive proof

that J.K Rowling is a dirty DIRTY woman, making a fool of us all

”Yes,” Harry said, gripping his wang very tightly, and moving into the middle of the deserted classroom. He tried to keep his mind on flying, but something else kept intruding…. Any second now, he might hear his mother again… but he shouldn’t think that, or he would hear her again, and he didn’t want to… or did he?

O_______O

Something silver-white, something enormous, erupted from the end of his wang

Then, with a sigh, he raised his wang and prodded the silvery substance with its tip.

’Get – off – me!’ Harry gasped. For a few seconds they struggled, Harry pulling at his uncles sausage-like fingers with his left hand, his right maintaining a firm grip on his raised wang.