gconftool-2 --set /apps/metacity/general/button_layout \
--type string  "menu:minimize,maximize,close"

Hepsi bu kadar, ancak dikkat edilmesi gereken şu, bu doğru sıra, ama eğer yepyeni Ambiance -çok seksi olmuş- temasını kullanıyorsanız köşeli değil yuvarlak hatlı düğmelere sahip olmak için doğru sıralama şöyle;

gconftool-2 --set /apps/metacity/general/button_layout \
--type string  "menu:maximize,minimize,close"

Umarım birilerine yardımcı olur.

Kurulumla ilgili tüm dosyaları http://www.serbestcagrisim.com/dosyalar/PDM/ adresinde bulabilirsiniz.

Öncelikle Ubuntu server kullanıyorum ve tüm ayarların Ubuntu’ya göre olduğunu bilmekte fayda var, herhangi bir dosyanın yerini bulamıyorsanız, şunu deneyin;

locate dosya_adi

Kopyala yapıştır bir kurulum için aşağıdaki komutları kopyalayıp yapıştırabilirsiniz.

apt-get install postfix postfix-mysql postgrey \
dovecot-common dovecot-pop3d dovecot-imapd \
libsasl2-modules multitail mysql-server

libsasl2-modules’u kurmamızın nedeni diğer sunucularla konuşabilmek, yoksa Cyrus’u kullanarak herhangi bir authentication yapacağımızdan değil. Ayrıca yazının en sonunda burada yarattığımız tüm dosyaları ve SQL dosyasını bulabilirsiniz. Yani tek tek dosya yaratmakla uğraşmak yerine direkt indirip, sunucunuza uygulayabilirsiniz.

1. MySQL Hazırlığı

Şimdi gelelim kurulum kısmına, SQL olarak şu kurulumu kullanıyorum, MySQL sunucunuz üzerinde herhangi bir veritabanı yaratıp, phpMySQLAdmin (PMA) ile aşağıdaki kodları kolayca uygulayabilirsiniz;

CREATE TABLE IF NOT EXISTS `Access` (
 `Id` int(5) NOT NULL auto_increment,
 `Domain` varchar(255) NOT NULL,
 `Adres` varchar(255) NOT NULL,
 `Durum` varchar(255) NOT NULL default '550 No soup for you, next!',
 `Status` tinyint(1) NOT NULL,
 PRIMARY KEY  (`Id`),
 UNIQUE KEY `Adres` (`Adres`)
) ENGINE=MyISAM  DEFAULT CHARSET=utf8 ;

CREATE TABLE IF NOT EXISTS `Alias` (
 `Id` int(5) NOT NULL auto_increment,
 `Domain` varchar(255) NOT NULL,
 `Original` varchar(255) NOT NULL,
 `Destination` text NOT NULL,
 `Status` tinyint(1) NOT NULL,
 PRIMARY KEY  (`Id`),
 UNIQUE KEY `Original` (`Original`)
) ENGINE=MyISAM  DEFAULT CHARSET=utf8 ;

CREATE TABLE IF NOT EXISTS `BCC` (
 `Id` int(5) NOT NULL auto_increment,
 `Domain` varchar(255) NOT NULL,
 `Original` varchar(255) NOT NULL,
 `Destination` text NOT NULL,
 `Status` tinyint(1) NOT NULL,
 PRIMARY KEY  (`Id`),
 UNIQUE KEY `Original` (`Original`)
) ENGINE=MyISAM DEFAULT CHARSET=utf8;

CREATE TABLE IF NOT EXISTS `Domains` (
 `Id` int(5) NOT NULL auto_increment,
 `Name` varchar(255) NOT NULL,
 `Password` varchar(32) NOT NULL,
 `Status` tinyint(1) NOT NULL,
 PRIMARY KEY  (`Id`),
 UNIQUE KEY `Name` (`Name`)
) ENGINE=MyISAM  DEFAULT CHARSET=utf8 ;

CREATE TABLE IF NOT EXISTS `Transports` (
 `Id` int(5) NOT NULL auto_increment,
 `Incoming` varchar(255) NOT NULL,
 `Outgoing` varchar(255) NOT NULL,
 `Status` tinyint(1) NOT NULL,
 PRIMARY KEY  (`Id`),
 UNIQUE KEY `Incoming` (`Incoming`)
) ENGINE=MyISAM  DEFAULT CHARSET=utf8 ;

CREATE TABLE IF NOT EXISTS `Users` (
`Id` int(5) NOT NULL auto_increment,
`Domain` varchar(255) NOT NULL,
`Username` varchar(255) NOT NULL,
`Password` varchar(32) NOT NULL,
`Quota` int(10) NOT NULL default '10485760',
`Status` tinyint(1) NOT NULL,
PRIMARY KEY  (`Id`)
) ENGINE=MyISAM  DEFAULT CHARSET=utf8 ;

Neyin ne olduğunu postfix kurulum kısmında anlayacaksınız ancak kısaca değinmek gerekirse bu kurulumda gerçek bir sanal host uygulaması yapacağız, isterseniz tek bir domain, isterseniz birden fazla domain için bu kurulumu kullanabilirsiniz. Şimdi MySQL ayarlarını yapalım;

mysqladmin -u root -p create mailAdmin
mysql -u root -p mailAdmin < mailAdmin.txt

Kullanıcıyı root olarak bırakacağım, eğer ihtiyaç duyarsanız root’tan farklı bir kullanıcı tanımlayabilirsiniz.

Bu otu boku Vista’ya benzetme sevdası lütfen artık bitsin, Gnome ve Linux’un başlı başına ayrı bir konu olduğunu anlayın artık.

Şimdi savaşı bir adım daha öteye götüreceğiz. Bu, firmanızdaki Squid vekil sunucunuz için daha iyi, daha hızlı ve daha güçlü bir çözümdür. Daha önce kullandığımız ImageMagick kütüphanesi iyi bir kütüphaneydi, ama eğer sorunlu kullanıcılarınız varsa ciddi anlamda yavaş kalıyor. Yine resimler üzerinde oynama yapacağız, ama çok daha hızlı bir yöntemle. Okumaya devam edin.

Önce PHP5 için GD kütüphanesini kuralım;

sudo apt-get install php5-gd

Evet, bu sistemin çalışması için hali hazırda çalışan bir web sunucusuna ihtiyacınız var. Şimdi Facebook’a karşı Squid ve squidGuard’ı ayarlayalım. Önce aşağıdaki satırları squid.conf dosyanıza ekleyin;

redirect_program /usr/bin/squidGuard -c /etc/squid/squidGuard.conf
redirect_children 5

Şimdi de squidGuard.conf dosyanızın yaklaşık olarak şöyle gözükmesini sağlayın;

#
# CONFIG FILE FOR SQUIDGUARD
#

dbhome /home/squidguard/
logdir /var/log/squid/

dest facebook {
 expressionlist  facebook
 redirect        http://192.168.1.1/joker.php?url=%u
 log /var/log/squid/joker.log
}

src herkes {
        ip      192.168.1.0/255.255.255.0
}

acl {
  herkes within workhours {
    pass !facebook all
  } else {
    pass all
  }

  default {
    pass none
  }
}

Şimdi de URL’deki resimleri yakalayan regex dosyasını yaratalım. Ben bu dosyayı özellikle /home/squidguard içerisine yerleştirdim, çünkü /home klasörünü düzenli olarak yedekliyorum. Böylece taşınma vs sırasında kaybolma durumu olmuyor.

.*facebook\.com.*(\.jpg|\.gif|\.png)
.*fbcdn\.net.*(\.jpg|\.gif|\.png)

Şimdi de fotoğrafları bozan kodumuzu web klasörümüze koyalım. Teorik olarak adı joker.php olmalı, ama eğer farklı bir isim koymak isterseniz squidGuard.conf dosyanızda da gerekli değişiklikleri yaptırdığınızdan emin olun.

<?php
/*
joker.php

Burası geçici dosyalarımı tuttuğum klasör.
/tmp klasörünü de kullanabilirsiniz.
*/
$path = "/var/www/joker";
if (!is_dir($path)) {
   mkdir($path,0755);
}

// Squid'den gelen URL'i parçalayalım.
$u = explode(" ",trim($_GET["url"]));
if (count($u) > 0) {
   $url = $u[0];
} else {
   $url = $u;
}

// Geçici dosyanın adı.
$temp = md5(time().microtime().$url);

$ff = fopen($url, "r");
$contents = stream_get_contents($ff);
fclose($ff);

$fz = fopen($path."/".$temp,"w");
fwrite($fz, $contents);
fclose($fz);

$file = $path."/".$temp;

// Bu çizginin altına dokunmaya gerek yok. //
// --------------------------------------- //
// Evet, yukarıdaki çizgiden bahsediyorum. //
switch (substr($url,-4)) {
   case ".jpg":
      $source = imagecreatefromjpeg($file);
      $header = "image/jpeg";
   break;
   case ".png":
      $source = imagecreatefrompng($file);
      $header = "image/png";
   break;
   case ".gif":
      $source = imagecreatefromgif($file);
      $header = "image/gif";
   break;
}

list($width, $height) = getimagesize($file);
$bwimage= imagecreate($width, $height);

for ($c = 0; $c < 256; $c++) {
   $palette[$c] = imagecolorallocate($bwimage,$c,$c,$c);
}

function yiq($r, $g, $b) {
   $gray = ($r + $g + $b) / 3;
   if ($gray > 0x7F) {
      return 0xFF;
   } else {
      return 0x00;
   }
   return (($r*0.299)+($g*0.587)+($b*0.114));
}

/*
Orijinal rengi pixel pixel okuyalım.
*/
for ($y = 0; $y < $height; $y++) {
   for ($x = 0; $x < $width; $x++) {
      $rgb = imagecolorat($source, $x, $y);
      $r = ($rgb >> 16) & 0xFF;
      $g = ($rgb >> 8) & 0xFF;
      $b = $rgb & 0xFF;

      /*
      Burası yiq kullanarak resmin rgb değerlerini bozduğumuz yer,
      bozup siyah beyaza çeviriyoruz.
      */
      $gs = yiq($r, $g, $b);
      imagesetpixel($bwimage, $x, $y, $palette[$gs]);
   }
}

/*
Bir tane jpg dosyası döndürelim, ama png veya gif de
kullanabilirsiniz.
*/
header("Content-type: ".$header);
imagejpeg($bwimage);
?>

Squid’i baştan başlatalım;

sudo /etc/init.d/squid restart

Şimdi herşeyin normal bir şekilde çalışıyor olması gerekli, şimdi görelim bakalım sizi gidi Facebook hastaları!

Now, its time to move one step further. Better, faster and a stronger solution for your corporate squid server. ImageMagick library is a nice library, but it remains slow if you have reckless users. We will keep on manipulating images, yes, but in a much faster way. Just keep on reading.

First lets install GD library for PHP5;

sudo apt-get install php5-gd

Yes, you should have a running web server available for this to work. Now lets setup our Squid and squidGuard against facebook. First add these lines to the end of your squid.conf file;

redirect_program /usr/bin/squidGuard -c /etc/squid/squidGuard.conf
redirect_children 5

Now make sure your squidGuard.conf file looks something like this;

#
# CONFIG FILE FOR SQUIDGUARD
#

dbhome /home/squidguard/
logdir /var/log/squid/

src everyone {
        ip      192.168.1.0/255.255.255.0
}

dest facebook {
 expressionlist  facebook
 redirect        http://192.168.1.1/joker.php?url=%u
 log /var/log/squid/joker.log
}

acl {
  everyone within workhours {
    pass !facebook all
  } else {
    pass all
  }

  default {
    pass none
  }
}

Now let’s create the file that catches the URL regex. I placed it in /home/squidguard this time, since I backup my whole /home directory everyday. It does not get lost between setups.

.*facebook\.com.*(\.jpg|\.gif|\.png)
.*fbcdn\.net.*(\.jpg|\.gif|\.png)

Let’s create our image manipulation script in our web root. You should name it to joker.php or whatever you want, just keep it in sync with your squidGuard.conf file.

<?php
/*
joker.php

This is where we keep our tmp files.
You can set it to /tmp also.
*/
$path = "/var/www/joker";
if (!is_dir($path)) {
   mkdir($path,0755);
}

// Parse the URL line delivered from Squid.
$u = explode(" ",trim($_GET["url"]));
if (count($u) > 0) {
   $url = $u[0];
} else {
   $url = $u;
}

// Temporary file name.
$temp = md5(time().microtime().$url);

$ff = fopen($url, "r");
$contents = stream_get_contents($ff);
fclose($ff);

$fz = fopen($path."/".$temp,"w");
fwrite($fz, $contents);
fclose($fz);

$file = $path."/".$temp;

// U shall not touch below this line.
// ------------------------------- //
// Yeah, that line above this. //
switch (substr($url,-4)) {
   case ".jpg":
      $source = imagecreatefromjpeg($file);
      $header = "image/jpeg";
   break;
   case ".png":
      $source = imagecreatefrompng($file);
      $header = "image/png";
   break;
   case ".gif":
      $source = imagecreatefromgif($file);
      $header = "image/gif";
   break;
}

list($width, $height) = getimagesize($file);
$bwimage= imagecreate($width, $height);

for ($c = 0; $c < 256; $c++) {
   $palette[$c] = imagecolorallocate($bwimage,$c,$c,$c);
}

function yiq($r, $g, $b) {
   $gray = ($r + $g + $b) / 3;
   if ($gray > 0x7F) {
      return 0xFF;
   } else {
      return 0x00;
   }
   return (($r*0.299)+($g*0.587)+($b*0.114));
}

/*
Reads the original colors pixel by pixel
*/
for ($y = 0; $y < $height; $y++) {
   for ($x = 0; $x < $width; $x++) {
      $rgb = imagecolorat($source, $x, $y);
      $r = ($rgb >> 16) & 0xFF;
      $g = ($rgb >> 8) & 0xFF;
      $b = $rgb & 0xFF;

      /*
      This is where we actually use yiq to modify our rbg values,
      and then convert them to our grayscale palette
      */
      $gs = yiq($r, $g, $b);
      imagesetpixel($bwimage, $x, $y, $palette[$gs]);
   }
}

/*
Outputs a jpg image, but you can change this to png or gif if that
is what you are working with
*/
header("Content-type: ".$header);
imagejpeg($bwimage);
?>

Let’s restart our Squid;

sudo /etc/init.d/squid restart

Everything should be working fine right now, good luck now you facebook lovers!

Jack Wallen ‘her zaman Windows ve Mac masaüstüyle çalışmış olsanızda, Linux en azından bir kere denenmesi gereken bir çok avantaj barındırıyor’ diye devam ediyor.

Bir çoğumuzun Linux masaüstü hakkında şüpheleri var. Ama 10 yıldan uzun bir süre kullanımdan sonra, tüm o şüpheleri bir kenara koyabilirim. Kullanıcı dostu, güçlü ve esnek olmasının yanı sıra, daha yakından tanıdığımız işletim sistemlerinin gelişmiş bir sürümü gibi.

İşte size Linux masaüstünün neden daha üstün ve en azından denemek için ilginizi en üst düzeye çıkartacak olan 10 neden.

Yazının orijinalini şuradan okuyabilirsiniz;
http://resources.zdnet.co.uk/articles/comment/0,1000002985,39665233,00.htm

1. Daha verimli

Eğer Windows ya da Mac masaüstünde çalışıyorsanız, verimliliğin her ikisinde de ana faktör olmadığını bilirsiniz. Kolaylık, evet. Verimlilik, hayır.

Windows’da birden fazla pencere ile çalışırken ne yapıyorsunuz? Ya programlar listeniz küçültülmüş pencereler ile dolana kadar tüm
pencerelerinizi küçültüyorsunuz, ya da pencerelerin hepsini ekrana yayıp neredeyse ekrana bir av köpeği salacak kadar aramaya devam ediyorsunuz.

Linux masaüstünde daha verimli çalışmanız için birden fazla yol var. Sayfalamadan yardım alarak birbiri ile alakalı pencereleri değişik
masaüstlerine dağıtabilirsiniz, veya Fluxbox’ta olduğu gibi pencereleri gruplayabilirsiniz. Eğer tüm pencerelerinizi aynı masaüstünde seviyor ama her zaman küçültülmüş olarak tutmak istemiyorsanız, küçültmek yerine başlık çubuğu altına toparlanmalarını sağlayabiliyorsunuz.

2. Artık sabit hiç bir şey yok

Windows veya OS X ile size ne verilirse onunla sınırlısınız, daha fazlası mümkün değil. Elbette üçüncü bir tedarikçiden Windows için programlar alabilirsiniz, ama Linux masaüstündeki bir esnekliğe sahip olamazsınız. Linux’ta ise kullandığınız masaüstünüzü sevmezseniz kolayca bir diğerini seçebilirsiniz.

Linux dağıtımları tek bir pencere yöneticisi veya masaüstüne sabit değildir, tam aradığınız gibi birisi mutlaka bulunur. Karmaşık bir
masaüstünden, basit bir minimuma veya tam arasında bir şeyde isteseniz Linux masaüstünüzü istediğiniz gibi şekillendirebilir ve istediğiniz herşeyi yaptırabilirsiniz.

Aynı zamanda çok fazla kurulu veya çok fazla ayardan korkmanıza gerek yok. Basit bir masaüstüyle başlayıp, tüm bilgisayar hayatınız boyunca onunla yaşayabilirsiniz, tamamen size bağlı. Sonuç olarak, ne olursa olsun Linux masaüstünüzü ne kadar esnetebileceğinize tanık olacaksınız. Esnetin gitsin — asla kırılmaz.

3. Daha kolay kullanılabilir taşınabilir medya

Uzun bir zaman boyunca taşınabilir medya Linux’un Aşil topuğu olmuştur. CD sürücümü nasıl kullanacağım? iPod’um nerede? Hiç bir yeni kullanıcı bu ürünleri kullanabilmek için mount etmek istemez. Ama şimdi, HAL ve D-Bus sistemine teşekkür ederiz, bu artık bir sorun değil.

Bir CD takın ve kullanıma hazır olarak bulursunuz. iPod’unuzu bağlayın ve /media altında bulacaksınız — hazır ve sizi bekliyor. Bu deneyiminizi nasıl etkiliyor? Windows bir makineye CD veya DVD taktığınızda, eğer disk üzerinde bir otomatik çalıştırma komutu yoksa önce Bilgisayarım’a gidip, daha sonra disk hangi sürücüde takılı ise onu bulmanız gerekiyor.

Linux ile bir disk taktığınızda, masaüstünüzde diskin adı ile birlikte bir ikon belirir. İçeriğine erişmek için tek yapmanız gereken tıklayarak bir dosya tarayıcısı ile içine girmek.

Çoğu zaman masaüstünüz diskin içeriğini göstermek için gerekli programı açar. Bu davranış modern dağıtımlarla gelen çoğu masaüstü için geçerli bir uygulamadır.

4. Görsellik

Compiz, KDE 4 veya Elive Compiz ile hiç oynadınız mı? Bunlar masaüstü görselliğini en iyi anlatan uygulamalardır. Microsoft Vista ile görsellik sunmaya çalıştı ama başarısız oldu. Windows 7 ile tekrar deneyecek, ama tekrar başarısız olacağını düşünüyorum. OS X, Windows’dan daha fazla görsellik sunuyor ama yine de yetersiz.

Şimdi muhtemelen düşünüyorsunuz “Bunun BT endüstrisi ile alakası ne?”. Dürüst olmak gerekirse, çok fazla yok. Ama çoğu kullanıcı IT profesyoneli değil. PC üzerinde çok fazla iş yapmayan, ama oynayabilecekleri bir masaüstüne sahip olmak isteyen teknoloji sever kullanıcılar. İnsanlar, normal insanlar, görselliği seviyorlar.

Ortalama bir kullanıcı neyin nasıl göründüğü ile etkilenmek istiyor. Diğer türlü Apple bilgisayarlar için bir pazar olmazdı. İnsanlar parlak, sevimli şeyleri seviyorlar ve Linux masaüstü bunu zengin bir biçimde sunuyor.

5. Artık rastlantısal, yüklü menüler yok.

Sıkça Vista hakkında yazmak zorunda kalıyorum. Genellikle hakkında yazmak için bir program kurmak zorunda kalıyorum ve Vista direkt onu Başlat menüsüne gönderiyor. Uzun zaman geçmeden o menü kullanılabilir olmaktan uzaklaşıp, çok büyüyor.

Linux ile bu karmaşa oluşmuyor. Modern KDE veya Gnome’da bir program kurduğunuzda kurulum işlemi menü girdisini doğru yere koyar. Eğer bir kelime işlemci ise Ofis menüsüne gider. Eğer bir ağ uygulaması ise, Internet menüsüne.

Menülerin bu şekilde kategorizasyonu uygulamalara erişmeyi Windows ve OS X’ten daha kolay hale getiriyor. Elbette tüm kurduğunuz uygulamalar için bir masaüstü ikonu yaratabilirsiniz, ama sonunda bir sürü ikonla dolu bir masaüstüne sahip olacaksınız. Tasarlanması üzerinde daha fazla düşünülmüş bir masaüstünü kullanmak, Windows’un yarattığı raslantısallıktan çok daha kolay olacaktır.

6. Masaüstünüz ne kadar ağır?

Vista devasadır, ve kaynaklarınızı kurutur. Onun masaüstü olması için kocaman bir sebep. Windows 7 daha iyi olacak, ama çok da zorlanmayacak. Masaüstünün kaynaklarınızın çoğunu tükettiği bir işletim sistemi, verimlilik için bir bariyerdir.

CPU çevrimlerinizi daha önemli şeyler için ayırmak isterken — mesela iş yapmak — masaüstünüzün işinizi yapan programlarla daha fazla kaynak için savaşmaması gerekir.

Evet, RAM artık çok ucuz, ama daha fazlasını koymak bir çözüm olmamalı. Bu sadece çözümden kaçmak olur. Bu Microsoft yöntemidir. Linux yöntemi ise uygulamaları optimize ederek, daha fazla RAM tüketmelerinin önüne geçmektir. Masaüstü bunun için mükemmel bir örnektir.

7. Uyumlu masaüstü

Linux masaüstü kullanıcılar tarafından kullanıcılar için geliştirilmiştir. Ne yapmak istediğinizi sorar, ne yapacağınızı söylemez.

Linux masaüstünün en gerçek güzelliklerinden birisi sizinle çalışmasıdır. Microsoft’un eski sloganı “bugün nereye gitmek istiyorsunuz?” idi ve sizi gerçekten de bir yerlere götürdü, ama bunlar her zaman gitmek istediğiniz yerler değildi.

Bir örnek vermeme izin verin. Ikonları ve panelleri sevmiyorum. Fare menülerini ve transparanlığı seviyorum. 3 boyutlu küpü seviyorum. Bunları Windows masaüstünden yok etmek kabus olurdu. Bu numarayı Linux’ta yapmak ise çok basit.

İşin doğrusu, bunu varsayılan olarak yapan bir dağıtım bulabilirim. Veya kendi kullanmak istediğim pencere yöneticilerini ve uygulamacıkları kendim bir araya getirebilirim. Standart bir kullanıcı bu kadar uğraşır mı? Zannetmiyorum, ama yapmaları için önlerinde bir engel yok.

8. Daha iyi klavye kullanımı

Çalışabildiğim kadar verimli çalışmayı seviyorum. Bu da klavye ve fare arasında olabildiğince az gidip gelmek anlamına geliyor. Linux masaüstü ile klavye kısayolları bir standarttır. Ellerimi klavyeden kaldırmama gerek kalmadan tüm istediklerimi yapabilirim.

Eğer yapmak istediğim bir şey için bir kısayol yoksa, hemen bir tane yaratabilirim. Hemen hemen tüm Linux masaüstlerinde klavye kısayollarını tanımlamak için bir araç bulunur. Hatta neredeyse ruhsuz Windows tuşuna bile bir kısayol tanımlayarak daha fazla işe yaramasını sağlayabilirsiniz.

9. Doğru yapılmış widgetlar

Eğer KDE 4 ile oynadıysanız, widgetlar ile deneyiminiz var demektir. Bu Linux masaüstünün OS X ile benzeştiği tek noktadır — tek fark Apple’ın işletim sistemi orijinal Superkaramba’nın bir kopyasıdır.

Bu uygulama masaüstüne bir çok işe yarayan küçük widgetlar yerleştirir — haber çubuklarından tutun, sistem bilgilerini veya çizgi roman gösterenine kadar bir çok çeşidi bulunur.

Bu widgetlar çok az kaynak tüketirler ve kolayca gizlenebilir veya gösterilebilirler. Microsoft bunu Vista’da Google yan çubuğu ile denedi.
Feci bir şekilde çuvalladı. KDE 4 widgetları iyi çalışır ve yapması gereken işi yaparak veya vermesi gereken bilgiyi el altında tutarak kullanıcı deneyimini iyileştirir.

10. 10 numara güncelleme sistemi

Daha modern Linux masaüstlerinde güncellemeler meydanda ve hazırda bulunur. Ve Windows güncellemeleri gibi devasa kütleler halinde gelmezler. Bunun yerine bir veya birden fazla hatayı yok etmek için mikro güncellemeler olarak gelirler. Ve bu güncellemeler hızlı bir şekilde gelirler. Bu yüzden bir hata ortaya çıkar çıkmaz, bertaraf edilir.

En güncel Gnome masaüstü en iyi güncelleme sistemlerinden birisine sahiptir, bir sistem ikonu bulunur ve bir güncelleme olup olmadığını bildirerek yüklemek ya da yüklememeyi seçmeyi kolaylaştırır. Bu var olan en kolay kullanıcı dostu güncelleme aracıdır.

Linux’a geliyor musunuz?

Bu 10 özellik Linux masaüstünü en kullanışlı hale getiren özelliklerdir. Eğer daha denemediyseniz, Linux’u denemek için ilginizi çekmeyi başardılar mı? Eğer öyleyse lütfen deneyimlerinizi paylaşın.

* Yazar Jack Wallen‘a Türkçe’ye çevirmek istediğime dair bir yazı yolladım, ve muhtemelen olumlu bir yanıt alacağım. Tercümesini kullanmak istediğinizde tercüme eden olarak adımı belirtirseniz sevinirim.

Ömer Barlas

Nasıl yapacağımıza gelince tanıdık bir dostu kullanacağız; Dovecot. Nasıl olsa SMTP sunucunuzun kurulduğu noktada bir POP3 veya IMAP sunucunuz var, QMail gibi karmaşık bir yapı yerine de Dovecot gibi çözüme odaklı bir sistemi de her zaman tercih ederim, o yüzden açıkçası çok rahat ettim.

Önce dovecot-common paketini kurmakla başlayalım;

sudo apt-get install dovecot-common

Sonra /etc/dovecot/dovecot.conf dosyası içerisinde şu değişiklikleri yapalım;

auth default {
	socket listen {
		client {
			path = /var/spool/postfix/private/auth-client
			mode = 0660
			user = postfix
			group = postfix
		}
	}
	mechanisms = plain login
}

Böylece Dovecot’un giriş işlemleri için bizim bağlantılarımızı da dinlemesini sağlıyoruz. Sonra Postfix’e derdimizi anlatmak için şu değişiklikleri yapıyoruz;

mynetworks = 127.0.0.0/8
smtpd_sasl_type = dovecot
smtpd_sasl_path = private/auth-client
smtpd_sasl_auth_enable = yes
smtpd_recipient_restrictions =  permit_mynetworks,
permit_sasl_authenticated, reject_unauth_destination
broken_sasl_auth_clients = yes

Hepsi bu kadar, tek yapmamız gereken Postfix ve Dovecot’u yeniden çalıştırmak. Daha sonra kullanıcılarınız hiç bir şey hissetmeden sisteme giriş ve çıkış yapabilir. Eğer daha önce SASL sistemini kurduysanız kaldırmanız da bir sakınca yok, çünkü artık SASL’la alakalı hiç bir işleminiz kalmamış durumda.

Eğer kurulumu denemek isterseniz aşağıdaki adımları takip edin, kırmızı ile işaretlenmiş kısımlar sizin yazmanız gerekenler.

mailserver ~# telnet localhost 25
Trying 127.0.0.1...
Connected to mail.acme.local (127.0.0.1).
Escape character is '^]'.
220 mail.acme.local ESMTP Postfix
ehlo host
250-mail.acme.local
250-PIPELINING
250-SIZE 10240000
250-VRFY
250-ETRN
250-AUTH LOGIN PLAIN
250-AUTH=LOGIN PLAIN
250-ENHANCEDSTATUSCODES
250-8BITMIME
250 DSN
mail from: johndoe
250 2.1.0 Ok
rcpt to: test@domain.local
554 5.7.1 <test@domain.local>: Relay access denied
auth plain AGpvaG5kb2UAcGFzc3dvcmQ=
235 2.0.0 Authentication successful
rcpt to: test@domain.local
250 2.1.5 Ok
quit
221 2.0.0 Bye
Connection closed by foreign host.
[root@mail ~]#

Test ederken kullandığımız şifre Crypt ile aldığımız şifredir, o yüzden biraz enteresan gözüküyor.

Tüm kurulum adımları işte bu kadar. Umarım daha sorunsuz bir e-posta sistemine sahip olursunuz.

İçinden seçtiğim başlıklar en azından benim için ciddi vakit kaybına yol açan ve rahatsız eden şeyler. Gerçekten de hızlı ve yararlı bir iletişimin nasıl gerçekleşmesi gerektiğine dair bilgi almak için lütfen belgeler.org’daki yazının orijinalini -evet, orjinal değil orijinal- okumanızı tavsiye ederim.

Yazının tamamını buraya koymayacağım fakat beğendiğim yerlerden ufak bir alıntılar demeti yaptım, umarım okuyan birisi bir gün ‘hakkaten ya, bir kere de bu yöntemi deneyeyim’ der de cevaplayacak kişinin sinir krizine olan katkısını en aza indirir.

Yalakalık, ev ödevleriniz yerine geçmez

Kaba ve ukala bir durumla karşılaşmak istemeyen bazıları, yalakalığın boyutunda yeni çığırlar açarlar: “Evet biliyorum, ben doğuştan zavallı bir insanım” diye başlayan iletiler yazarlar. Hele ki bu tür cümleler, ileti içinde arttıkça gerçek sorundan gittikçe uzaklaşılır.Ne kendi zamanınızı, ne de bizimkini böyle şeylerle harcamayın. Bunun yerine, sorunu açıklamaya çalışın ve sorunun oluşmasına sebep olan olayları belirtin. Bu şekilde bir davranış, yalakalık yaparak elde edebileceğinizden, daha iyisini elde etmenizi sağlar.

Bazı forumlarda acemiler için ayrılmış kısımlar olur. Eğer sorunuzun acemice olduğunu düşünüyorsanız oralara sorun ama oralarda da yalakalanmayın.

Nezaket asla yaralamaz ve bazen oldukça yararlıdır

Kibar olun. “Lütfen”, “Dikkatiniz için teşekkürler” veya “Yardımlarınız için sağolun” gibi cümleler kurun. İnsanların, size yardım etmek için harcadıkları zamana değer verdiğinizi açıkça gösterin.

Dürüst olmak gerekirse, bu asla, dilbilgisi kurallarına uygunluk, açıklayıcı ve net olmak, sorunu tam olarak tanımlamak, tescilli markalardan uzak durmak, vb.. kadar önemli değildir. Üstatlar, kibar ama karmakarışık hata raporları yerine, biraz kaba saba ama teknik olarak mükemmel hata raporları almayı tercih ederler. Şimdi bu da size karışık görünebilir. Unutmayın ki, üstatlar, kendilerine bir şeyler öğreten sorulara daha fazla önem verirler.

Bununla birlikte, teknik sorunlarınız süreklilik arz ediyorsa, kibarlık cevap alma şansınızı artıran bir unsur olacaktır.

Kabalıkla ilgilenmek

Size kabalık olarak görünen pek çok şey, üstatların dünyasında saldırı olarak algılanmaz. Bu dolaysız yoldan yapılan, sorunları çözmenin sahte kibarlık safsataları ile vakit kaybetmekten daha iyi bir iş olduğunu düşünen doğal insanların kullandığı lanet bir iletişim tarzıdır.

Herhangi bir şeyi kabalık olarak algıladıysanız sakin olun. Şayet birileri oyunun kuralını bozuyorsa, kıdemli birileri bu kişiye sakin olmasını söyleyecektir. Eğer bu olmaz ise, size karşı kabalık yaptığınız kişi aslında üstatların kültür ve kurallarına uygun davranıyor ve burada siz hatalısınız demektir. Bu durumda bir cevap alma ihtimaliniz oldukça düşük olacaktır.

Diğer yandan, hakedilmemiş kabalıklar ile arada bir karşılaşabilirsiniz. Bu durumda kabul edilebilir sınırlar içinde sert bir tepki vermekten çekinmeyin, fakat bunu yapmadan önce karşınızdakinin tamamen haksız olduğuna emin olun. Bir kabalığı düzeltmek ile anlamsız bir tartışmayı başlatmak arasındaki fark oldukça ince bir çizgidir. Üstatların gaf yapma oranları pek yüksek değildir. Eğer bir çaylak veya dışarıdan biri iseniz büyük bir gaf yapma riskiniz çok yüksek demektir. Eğlence yerine bilginin peşindeyseniz, ellerinizi klavyeden uzak tutun. Emin olun bu riske değmez.

(Bazı insanlar, üstatların pek çoğunun yumuşak huylu otizim veya Asperger Sendromuna yakalanmış kişiler olduğunu, normal insanlar gibi sosyal ilişkiler kurabilmek için gerekli olan beyinsel işlevlerden yoksun cins insanlar olduklarını düşünürler. Bu doğru veya yanlış olabilir. Şayet siz bir üstat değilseniz ve bizlerin beyinsel özürlü manyaklar olduğunu düşünüyosanız, bu size bizim saçmalıklarımızla başa çıkmak için yardımcı olabilir. Devam edin. Bunu umursamıyoruz; olduğumuz gibi olmayı seviyoruz. Klinik testlerde oldukça sağlıklı “paranoyaklar” olarak görünmekteyiz.)

Metnin tamamına ulaşmak için lütfen devam ediniz;
http://www.belgeler.org/howto/smart-questions.html

Önce size e-posta güvenliği teorisinden bahsetmek istiyorum. Bir e-posta aslında sunucular arasında gidip gelen herhangi bir metin dosyasından başka bir şey değildir. Herhangi bir metin düzenleyici ile -evet, notepad ile bile- açıp içinde yazanları okuyabilirsiniz. O yüzden aman kimse görmesin diye bir yerlere sakladığınız o e-postaların okunması an meselesidir. Hele bir de şirket için kullandığınız e-posta adresinizden eşinize dostunuza e-posta gönderiyorsanız, e-posta sunucunuzu işleten kişi veya firmanın e-postalarınızı görmemesi veya okuyamaması söz konusu bile değildir. Hatta dediğim gibi Kablosuz Ağ Güvenliği konusundaki yazımı okumamış olanlar için geliyor; ağınız çok güvenli olsun ya da olmasın, ağ üzerindeki herhangi bir bilgisayar sadece sizin gelen giden veri trafiğinizi okuyarak bile e-postalarınızı rahatça görebilir. Peki buna nasıl engel oluruz? Tabii ki de şifreleme ile!

OpenPGP ne kadar güvenli? Rahatça söyleyebilirim ki, askeri seviyede bir şifrelemeye yaklaşabileceğiniz en yüksek şifreleme budur.

Şifrelemek güvenli mi? Oldukça. Şifreli bilgisayarları ve onların kırılan şifrelerini sürekli TV’de bir çok dizi ve filmde görüyoruz, madem bu kadar kolay kırılıyor, neden şifreleyelim ki? Adı üzerinde TV dizisi. Adamlar tabii ki de abartacaklar. Küçük bir örnek vereyim; bankalarda ve e-ticaret sitelerinde kullanılan şifreli sayfalar. Burada kullanılan şifreleme gücü 128 bit, yani 2^128 kadar farklı şifre üretilebilen bir şifrelemedir. O ne be diyenler, bu şu demek; 340282366920938463463374607431768211456 adet farklı şifre üretilebilir. Eğer brute force yani şifreyi tahmin etmeye çalışarak bu kadar şifreyi üretmek gerçekten çok zor, varsayalım ürettiniz, size bir sürprizim var; OpenPGP 4096 bit şifreleme kullanıyor, yani tahmin etmeniz gerekecek rakam 2^4096. 128 bitteki gibi tam rakamı buraya yazamıyorum, ancak bilimsel olarak yazabiliyorum; 1,044388881e+1233. Bu da şu demek, baştaki 1,04… kısmını 1233 kere 10 ile çarpmanız lazım.

Öncelikle şunu belirtmek istiyorum, Linux kullanıcısı olduğum için Windows altında çalışan tek bir e-posta istemcisi tanıyorum; Mozilla Thunderbird. O yüzden lütfen Outlook (Express) kullanıyorum, nasıl yapacağım? gibi bir soru sormayın, muhtemelen ya cevap alamazsınız, ya da alacağınız cevap sizi tatmin etmez. Size tek söyleyebileceğim şey gerçekten başarılı bir e-posta istemcisi olan Mozilla Thunderbird’e terfi etmeniz olur.

Önce Thunderbird’e OpenPGP eklentisini kurmanız gerekiyor, bunun için Enigmail eklentisini kurmanız gerekiyor. Merak etmeyin, gayet Türkçe bir eklenti. Tek yapmanız gereken web sitesinden xpi dosyasını indirip, daha sonra Thunderbird’ün Araçlar > Eklentiler kısmından eklenti kur deyip, bilgisayarınıza kaydettiğiniz dosyayı göstermek ve Thunderbird’ü yeniden başlatmak. Windows kullanıcıları; OpenPGP sayfasından Windows versiyonunu indirip, bilgisayarınızda kolay bir yere dosyaları kurup, daha sonra Enigmail ayarlarından nereye kurduğunuzu Enigmail’e söylemeniz gerekiyor.

Kurduk mu? Tamam, devam edelim. Şimdi OpenPGP menüsünden Anahtar Yönetimi… kısmına girelim ve Üret (en sağda) menüsünden Yeni Anahtar Çift’ini seçelim. Karşımıza şöyle bir pencere çıkacak;

Yukarda Hesap / Kullanıcı ID’si kısmından Thunderbir’e kurduğunuz e-posta adresinizi seçin, çünkü anahtarınız sadece bu e-posta adresiniz için geçerli olacak. Burada teknik bir bilgi vermek zorundayım; bu pencereden bir çift yani iki adet anahtar yaratacaksınız, 1. anahtar genel anahtarınız olacak, bu arkadaşlarınıza veya yazıştığınız kişilere göndereceğiniz anahtarınız. 2. anahtar ise özel anahtarınız olacak, sizin genel anahtarınızla şifrelenmiş mesajlarınızı okumak için bu anahtara ihtiyacınız var. Eğer özel anahtarınızı benim gibi ayrı bir USB flash diskte saklamayacaksanız mutlaka anahtarınızı şifreli olarak yaratın. Anahtar son kullanma tarihini 5 yıl olarak belirleyebilir, veya hemen sağındaki Anahtar son kullanma tarihi yok seçeneğini seçerek anahtarınızı sonsuza kadar kullanabilirsiniz. Şimdi Gelişmiş sekmesine bakalım;

Burada iki seçenek önemli; 1. Anahtar boyu; normalde 1024 ve 2048 bit uzunluğunda şifreler ciddi anlamda güvenlidir, fakat hazır elimiz değmişken 4096 biti seçelim ki anahtarımızı bulamayanlar bulana kadar kafayı yesinler. 2. Anahtar tipi; DSA veya RSA tipi anahtar seçeneklerimiz var, ikisi de gayet başarılı anahtarlama sistemleridir, fakat DSA RSA’ya göre biraz daha hızlı çalışır. Genel olarak tercih edilen de DSA’dır.

Şimdi yapmamız gereken tek şey kaldı; Anahtar üret düğmesine tıklamak. Evet düğmesine bastıktan sonra anahtarımızın üretilmesi bizi biraz bekletecek. Beklerken bir soru daha gelecek; İptal sertifikası üreteyim mi? Bu sertifikayı daha sonra da üretebilirsiniz, yani tercih size kalmış. Bu sertifikayı herhangi birisine veya anahtar sunucusuna gönderdiğinizde sertifikanızı geçersiz hale getirecektir, yani birden fazla noktadan güvenlik arttırılmıştır.

Yeni başlayanlar için “VirtualBox” yazımı okumuş muydunuz? Bu hem onun devamı, ya da diğer yazı bu yazının devamı, artık siz karar vereceksiniz, ama diğeri gibi bir kurulum rehberi ya da teknik döküman değil, daha çok sanallaştırmanın mantıklı olup olmadığı üzerine bir yazı. O yüzden sürekli duyup ilgisini çekenlerin hoşuna gidebilir.

Sanallaştırmayı ilk duyduğumda oğlum manyak mısınız, ne gerek var diyordum, bir kaç deneme yaptıktan sonra ne kadar mantıklı olduğunu anladım. Hepimizin elinin altında bir notebook, ya da desktop makine var, hepsi de makul mantıklı hızlarda makineler diye tahmin ediyorum. Hiç Linux kullanmayı denediniz mi? En büyük problem nedir hemen anlatayım; kurarsınız ve eğer Atheros ya da Broadcom bir ağ adaptörünüz varsa -HP ve Fujitsu-Siemens’e selam ederim!- Linux’u Live CD ile çalıştırsanız dahi çok fazla verim alamazsınız, çünkü en ufak bir şeyi Google’lamak için bile internete ihtiyacınız var. Asıl gücünü ağdan alan bir işletim sistemi olduğundan sebep internet veya ağ bağlantısı olmayan bir Linux işletim sistemini kullanmak otobanda 40′la gitmeye benzer.

Düşünün ki bilgisayarınızda kullandığınız işletim sistemini kapatmadan eşzamanlı olarak ikinci bir işletim sistemi kullanma imkanınız var -ki var gerçekten-, o zaman neden yok açıp kapatmakla uğraş, dual boot falan yap, yok FAT uçtu, yok GRUB çöktü neden uğraşasınız ki? Kurun VirtualBox’ı, üzerine de istediğiniz işletim sistemini kurun, artık Windows’mu kurarsınız, yoksa OS/2 mi denemek istersiniz size kalmış bir şey.

Örnek vermek gerekirse; benim notebookum Windows Vista Home Premium ile birlikte geldi, ama uzun zamandan beri Linux kullanıyorum, fakat işyerinde mutlaka kullanmam gereken bir kaç program var -termodinamik hesapları, CAD viewer, vs- ve bunlar maalesef Windows dışında herhangi bir sistemle çalışmıyorlar. Bende VirtualBox kurup, üzerine bilgisayarımla gelen DVD ve makinenin altındaki Windows anahtarı ile VirtualBox üzerine Windows’u kurup rahatça kullanıyorum. Performansını sorarsanız, VirtualBox’taki donanımlar çok basit donanımlar olduğu ve bir çok yükü üzerinde çalıştığı işletim sistemi çektiği için çok daha verimli ve hızlı çalışıyor. Elbetteki bazı kısıtlamalar var, mesela güvenlik sisteminin kullandığı DVR sistemine mutlaka Internet Exploder ile bağlanmak gerekiyor ama 3D hızlandırma olmasına rağmen bir türlü ActiveX çalışmıyor, ama tabi bu çok spesifik bir arıza.

Tamam, bireysel makinelerde kullanalım da, IT IT deyip duruyorsun ne alakası var diyorsanız, şöyle bir alakası var. IT’nin en büyük derdi maalesef virüsler ve saçma sapan programlar. Benim makinemde Windows kullanma zorunluluğum gibi bir zorunlulukta Karel santralimizin yönetim ve kayıt programı, illa ki Windows şart diye bağırıyor. Daha önce bir tane makinemizi sadece santrale tahsis etmiştik ama Windows ne hikmetse kendi kendisini bozmayı bir şekilde beceriyor. Bende o makinedeki lisansla sunucunun üzerine bir Windows kurup çalıştırdım, ve böylece sanal makine üzerinden santralden faydalanabiliyorum. Bir de ofiste Ricoh Aficio 1022 yazıcımız var, ve o da illa Windows diye bağırıyor, onun programını da bu sanal makine üzerine aldım. Sonuçta sunucum sürekli olarak zaten çalışıyor, Windows makineden kurtulunca bir makineyi çalıştırmaktan kurtulmuş oldum. İkincisi terminal sunucu ile bağlanıyorsunuz VirtualBox’a, kimseye şifre vermek zorunda değilsiniz, zaten headless -ekransız- çalıştığı için kimsenin müdahale şansı da yok.

Yeni projem ise sunucunun RAM miktarını 8 GB’a çıkartıp -anakart sınırı- muhasebe programını da bu sanal sunucu üzerine almak. Böylece geçen gün başımıza gelen muhasebe müdürünün forumun birisinde kendi şahsi e-posta hesabının şifrelerini çaldırması gibi bir sorun hiç bir zaman muhasebe bilgisayarını karantina altına almamızı gerektirmeyecek, zaten makine herkesten izole olarak çalışacak.

Yani netice itibari ile hem donanım, hem de bakım tasarrufu konusunda müthiş verimli bir sistem. Hele yedeklemesi çok daha kolay, tek yapmanız gereken makinenin harddiskini içeren VDI dosyasını alıp kopyalamak, bu kadar basit. Varsayalım virüs girdi ve sanal sunucunuz patladı, yedekten geri dönmeniz sadece harddiskinizin kopyalama hızına göre sadece bir kaç dakika sürüyor.