Dur dur iktidar dedim diye AKP’ye laf sokuyorum zannetme hemen, problem sadece AKP’nin iktidarı döneminden kaynaklanmıyor, Türkiye’nin en eski problemlerinden birisi.

“Deprem öldürmez, bina öldürür” vecizesi maalesef son Van depreminde yaşadığımız ölümleri açıklamak için en doğru kelimeler sanki. Peki neden binalar öldürüyor? Çok basit, işi ciddiye almıyoruz. Peki çözüm ne derseniz? İktidarın mutlak olarak kaçak ve kontrolsüz yapılaşmaya karşı çıkması.

Ne demek istediğimi şöyle anlatayım; her sabah işe gitmek için Bornova, 119/16 sokaktan geçerek otobana giriyorum. İlk taşındığımızda problem yoktu, çünkü çok fazla yapı yoktu ancak zaman içerisinde belediye o sokak üzerine öyle saçma sapan ruhsatlar verdi ki şu anda iki arabanın yan yana geçmesi bile mucize. Ben de üşenmedim kalktım belediyeye bu sokağı ne yapacaklarını sordum, cevap beklediğim gibi oldu; bir şey yapmayı düşünmüyoruz. Bunun üzerine Bornova belediye başkanı Okyay Sındır’a ulaşmayı denedim, ancak bir türlü denk gelmedi, bende çok üzerinde durmadım açıkçası. Sonra geçmişte bir dönem belediyede çalışmış bir arkadaşımla denk geldik, kaçak ve kontrolsüz yapılaşmayla neden mücadele etmediklerini sordum, cevap çok manidar oldu; iktidar isterse kaçak yapı falan kalmaz.

Biraz açıklamasını istedim, şöyle anlattı;

Bir kaçak yapıyı “ha” deyince yıkamazsın, bunun için dava açman gerekir, davanın sonuçlanmasını beklemen gerekir, dava sonuçlanana kadar yanına daha bir sürü bina yapılır, en sonunda o alana imar vermek zorunda kalırsın. Eğer hükümet kaçak ve kontrolsüz yapılaşmayla ilgili bir kanun çıkartıp, bu konularda belediyelerin arkasında durursa, bu problem çok kısa zaman dilimi içerisinde kesin ve net olarak çözülür.

dedi. Açıkçası bu konunun bu kadar net bir problem olduğunun farkında değildim, daha çok belediyeler oy kaybetmemek uğruna göz yumuyorlar zannediyordum, ancak durum sanıyorum daha üst bir noktada düğümleniyor.

Sayın RTE, TV’lerin önünde kaçak yapılaşmayla mücadele edeceğinize söz verdiniz, hodri meydan.

Bütün taşlar gibi vekarlı,
hapiste söylenen bütün türküler gibi kederli,
bütün yük hayvanları gibi battal, ağır
ve aç çocukların dargın yüzlerine benziyen elleriniz.

Arılar gibi hünerli, hafif,
sütlü memeler gibi yüklü,
tabiat gibi cesur
ve dost yumuşaklıklarını haşin derilerinin altında gizleyen elleriniz.

Bu dünya öküzün boynuzunda değil,
bu dünya ellerinizin üstünde duruyor.

Ve insanlar, ah, benim insanlarım,
yalanla besliyorlar sizi,
halbuki açsınız,
etle, ekmekle beslenmeye muhtaçsınız.

Ve beyaz sofrada bir kere bile yemek yemeden doyasıya,
göçüp gidersiniz bu her dalı yemiş dolu dünyadan.
insanlar, ah, benim insanlarım,
hele Asyadakiler, Afrikadakiler,
Yakın Doğu, orta Doğu, Pasifik adaları
ve benim memleketlilerim,
yani bütün insanların yüzde yetmişinden çoğu,
elleriniz gibi ihtiyar ve dalgınsınız,
elleriniz gibi meraklı, hayran ve gençsiniz.

İnsanlarım, ah, benim insanlarım,
Avrupalım, Amerikalım benim,
uyanık, atak ve unutkansın ellerin gibi,
ellerin gibi tez kandırılır,
kolay atlatılırsın…

İnsanlarım, ah, benim insanlarım,
antenler yalan söylüyorsa,
yalan söylüyorsa rotatifler,
kitaplar yalan söylüyorsa,
beyaz perdede yalan söylüyorsa çıplak baldırları kızların,
dua yalan söylüyorsa,
ninni yalan söylüyorsa,
rüya yalan söylüyorsa,
meyhanede keman çalan yalan söylüyorsa,
yalan söylüyorsa umutsuz günlerin gecelerinde ayışığı,
söz yalan söylüyorsa,
ses yalan söylüyorsa,
ellerinizden geçinen
ve ellerinizden başka her şey
herkes yalan söylüyorsa,
elleriniz balçık gibi itaatli,
elleriniz karanlık gibi kör,
elleriniz çoban köpekleri gibi aptal olsun,
elleriniz isyan etmesin diyedir.

Ve zaten bu kadar az misafir kaldığımız
bu ölümlü, bu yaşanası dünyada
bu bezirgan saltanatı, bu zulüm bitmesin diyedir.

Bayram tatilinde oğlum, eşim ve ben Rodos’a gittik. Oğlum henüz 9 aylık ve daha önce de oğlumla beraber yurtdışına gittiğimiz için -İngiltere-, yurtdışında bizi neler beklediğinin gayet bilincinde gittik.

Rodos’a giderken Marmaris’ten katamaran veya başka bir gemiye biniyorsunuz ve Rodos’a doğal olarak deniz yoluyla geçiyorsunuz. Türklerle olan maceramız daha limanda başladı. Katamaran 45 dakika geç kalktı. Neden diye sorun bakalım? Çünkü, Türk’ler zamanında gelmediği, zamanında gelseler dahi bir türlü Duty Free’den çıkmadıkları için, ve o kadar pişkinler ki gerçekten aklınız almaz. Geç kalanlardan birisiyle konuşuyoruz adam biz zamanında geldik dedi, e dedim madem zamanında geldin, neden dedim katamaran 45 dakika geç kalkıyor? Mık mık mık yapıp, gitti yerine oturdu.

Sonra katamaranda sol tarafa -iskele- güneş geliyormuş. Hanımlardan birisi kalktı klimayı daha yüksek çalıştırır mısınız dedi, sorumlu arkadaş ta nazikçe “hanım efendi, çalıştırırım ancak diğer yolcular gölgede oldukları için üşürler” dedi, hanım efendi -demeye utanıyorum- bir anda “bana ne canım, biz burada yanalım mı” diye bas bas bağrınmaya başladı. Allahım sana geliyorum deyip, üzerine uçacaktım ki eşim zor tuttu.

Neyse yolculuk zar zor bitti, limana girdik, indik pasaport kuyruğuna girdik. Hemen önümüzdeki hanımlar “kızım senin bebeğin var, güneşin alnında bekleme, sen git geç” dediler. Sonra bana da “oğlum sen de gitsene” dediler, ben de “yok, ben beklerim, daha önce başıma geldi maraza çıkıyor” dediğimde inanmadılar. “oğlum ne maraza çıkacak” diyecek oldular, ben de Sakız’da başımızdan geçen ve sırasını vermemek için kıçını yırtan abladan bahsettim. “nıck nıck nıck, ne insanlar var” dediler. Ben de onlara “inşallah kızı orada ağlatmazlar” dedim, Allahtan Bihter gittiğinde istemeye istemeye sıralarını vermişler. Anahtar kelimeye dikkat; istemeye istemeye.

Neyse efendim biz turla gittiğimiz için, rehberimiz İzzet daha yanaşırken telefon edip taksileri ayarlamış. Biz de taksimize binecekken orada sıra bekleyen bir grup “hop sıra bizdeydi” diye üzerimize yürümeye kalktı, İzzet adamlara taksilerin telefonla istendiğini, hiç bir taksinin limana kafasına göre girmediğini anlatana kadar canı çıktı, zar zor oradan kaçtık desem yeri var.

Trafik Kuralları

Adetimiz oldu, gittiğimiz yerden araba kiralayıp etrafı dolaşıyoruz. Ancak bu sefer etrafımızda cidden çok fazla Türk vardı, ve ben trafiğin Türkiye’den farkı olmayacağını düşünüyordum ki o da ne? Herkes bir anda Avrupalı kesildi. Yaya kaldırımına geldiğinde kibarca yol verenler mi istersin, dönüşte sinyal kullananlar mı, yoksa hemen her sokağın başında bulunan DUR işaretinde duranlar mı! Gerçekten inanılır gibi değil. Ben buradan şunu anlıyorum, eğer bizim trafik sistemimiz de Avrupa’daki kadar kontrol altında olsa, belki trafiğimiz bir nebze düzelir ama ne zaman o hale geliriz orasını Allah bilir.

Dönüş

Dönüş maceramız bambaşka oldu doğal olarak. Katamaran Rodos’tan hareket edeceği için nasıl olduysa herkes tam vaktinde katamarana binmişti, hatta katamaran 4 dakika kadar erken hareket etti. Nedenini sonra İzzet anlattı, Rodos limanı hareket et dediği anda hareket etmek zorundaymışsın. Yani bindin bindin, binemedin bir sonraki gün dönersin dedi. E durum böyle olunca herkes zamanında binmek zorunda kaldı.

Asıl macera ise Türkiye gümrüğüne girdiğimizde yaşandı. Duty Free nasıl bir saldırıya uğradı belli değil, hatta hayvanın biri -insan demeye utanıyorum- Bihter’in kucağında Demir olduğu halde üç tane rakı -rakı lan bu amk?!- alacak diye kızı ittirmeye kalktı, zorla hayvanın önünden kaçırdım. Sağolsun kasadaki arkadaş “kusura bakmayın, en çok 1 tane alabilirsiniz” diyerek şişeleri benim yerime hayvanın bir tarafına soktu. Sonra pasaport sırasına girdik, gittiğimizde aman bebek var diyen anlayışlı sevimli ablalar gitti -tabii ki de aynı ablalar değil- yerine sırada biz varız diye gözünü kan bürümüş ablalar geldi.

Sonuç

Özet geçiyorum; ben olsam ben de bizi Avrupa Birliği’ne almam, çünkü mesele din falan değil. Mesele tamamen yukarıda anlattığım insan olmak ve kültür birikimiyle alakalı. Avrupa’da cahil adam yok mu? Gırla! İstemediğin kadar hem de! Ama üzülerek şunu söylemeliyim, cahil de olsalar en azından “nasıl insan olunur” dersine çok iyi çalışmışlar ve gerçekten birbirlerine çok saygılılar.

Nereden biliyorsun diyenler için anlatayım; 30 Ağustos ve 9 Eylül arası malum o tarihlerde bizim Zafer Bayramımız olduğu ve ilerleyen günlerde Yunanlıları denize döktüğümüz için Yunanistan’da milli yas kabul edilir -ki bayraklar dahi yarıya inmişti-, buna rağmen bir tek Yunanlı bile bize en ufak bir ters hareket yapmayı bırak, ağızlarından en ufak bir tahrik edici kelime dahi çıkmadı.

Velhasıl kelam; biz yurtdışına gittiğimizde nasıl “insan” olmayı beceriyorsak, yurda döndüğümüzde hayvana bağlamak yerine hala “insan” olmayı başardığımızda çok büyük yol kat etmiş olacağız. Eğer insan olmayı öğrenemezsek maalesef bizi hayvan gibi gütmeye devam edecekler.

Daha sokağa adımını atar atmaz boş bir taksi bulmayı başardı. Taksiye bindiğinde, şoför: ”Mükemmel zamanlama, aynı Frank gibisin.” dedi. Yolcu ”Kim?” diye sordu. ”Frank Feldman. O her şeyi tam zamanında yapan bir adamdı. Sokağa çıkar çıkmaz hemen taksi bulman gibi şeyleri, Frank Feldman her seferinde başarırdı.”

Yolcu: “Bazen herkesin başının üzerinde şans bulutları dolaşır.” dedi.

Şoför: “Hayır, Frank Feldman’ın durumu öyle değil. O her yönden süper bir adamdı. Katılsaydı teniste Grand Slam’ı kazanırdı. Golf profesyoneliydi. Bir bariton gibi şarkı söyler, bir Broadway sanatçısı gibi dans ederdi. Piyano çalışını duymalıydın. Muhteşem bir adamdı.”

Yolcu; “Kulağa gerçekten özel biriymiş gibi geliyor.” dedi.

Şoför: “Dahası var. Hafızası bilgisayar gibiydi. Herkesin doğum gününü hatırlardı. Şarap hakkında her şeyi, hangi şarapla ne ısmarlayacağını, hangi etin en uygun olacağını bilirdi. Her şeyi tamir edebilirdi. Benim gibi değil. Ben bir sigorta değiştirmeye kalksam, bütün sokağın elektriği gider…”

Yolcu; “Vay be!” dedi, “Önemli biri yani.”

Şoför: “Frank, her zaman en çabuk gidilecek yolları bilir, tıkanıklıklara takılmaz. Benim gibi değil. Ben her zaman trafikte takılırım. Frank, hayatında bir tek hata yapmamıştır. Kadınlara nasıl davranılması gerektiğini, bir kadına kendisini iyi hissettirmeyi bilir. Kadın haksız bile olsa, bir kere bile cevap vermezdi. Giyimine de her zaman özen gösterirdi. Ayakkabıları hep parlardı. Mükemmel bir insandı. Bir tek hata bile yapmamıştır. Hiç kimse onunla karşılaştırılamaz.”

Yolcu: “Muhteşem birine benziyor. Nasıl tanıştın onunla?” diye sordu.

“Frank’la aslında hiç tanışmadım. O şerefsiz ölmüş, ben onun kahrolası dul karısıyla evlendim…!”

<JonJonB> Purely in the interests of science, I have replaced the word “wand” with “wang” in the first Harry Potter Book

<JonJonB> Let’s see the results…

<JonJonB> ”Why aren’t you supposed to do magic?” asked Harry.

<JonJonB> ”Oh, well — I was at Hogwarts meself but I — er — got expelled, ter tell yeh the truth. In me third year. They snapped me wang in half an’ everything

<JonJonB> A magic wang… this was what Harry had been really looking forward to.

<JonJonB> ”Yes, yes. I thought I’d be seeing you soon. Harry Potter.” It wasn’t a question. “You have your mother’s eyes. It seems only yesterday she was in here herself, buying her first wang. Ten and a quarter inches long, swishy, made of willow. Nice wang for charm work.”

<JonJonB> ”Your father, on the other hand, favored a mahogany wang. Eleven inches. “

<JonJonB> Harry took the wang. He felt a sudden warmth in his fingers. He raised the wang above his head, brought it swishing down through the dusty air and a stream of red and gold sparks shot from the end like a firework, throwing dancing spots of light on to the walls

<JonJonB> ”Oh, move over,” Hermione snarled. She grabbed Harry’s wang, tapped the lock, and whispered, ‘Alohomora!”

<JonJonB> The troll couldn’t feel Harry hanging there, but even a troll will notice if you stick a long bit of wood up its nose, and Harry’s wang had still been in his hand when he’d jumped – it had gone straight up one of the troll’s nostrils.

<JonJonB> He bent down and pulled his wang out of the troll’s nose. It was covered in what looked like lumpy gray glue.

<JonJonB> He ran onto the field as you fell, waved his wang, and you sort of slowed down before you hit the ground. Then he whirled his wang at the dementors. Shot silver stuff at them.

<JonJonB> Ok

<JonJonB> I have found, definitive proof

<JonJonB> that J.K Rowling is a dirty DIRTY woman, making a fool of us all

<JonJonB> ”Yes,” Harry said, gripping his wang very tightly, and moving into the middle of the deserted classroom. He tried to keep his mind on flying, but something else kept intruding…. Any second now, he might hear his mother again… but he shouldn’t think that, or he would hear her again, and he didn’t want to… or did he?

<melusine > O_______O

<JonJonB> Something silver-white, something enormous, erupted from the end of his wang

<JonJonJonB> Then, with a sigh, he raised his wang and prodded the silvery substance with its tip.

<JonJonJonB> ’Get – off – me!’ Harry gasped. For a few seconds they struggled, Harry pulling at his uncles sausage-like fingers with his left hand, his right maintaining a firm grip on his raised wang.

22 Ağustos’ta başımıza baya ciddi bir filtreleme getiriyorlar bilmem farkında mısınız? Gerçi farkında olmamak için radyo dinlememek, tv seyretmemek falan gerekiyor. Kısaca olan şu; normalde kullandığımız internet hali hazırda filtreli, ve bu filtrelere aile, çocuk, yurtiçi adları altında yeni tarifeler geliyor.

Tarifelerin ne olduğu çok önemli değil, önemli olan devletin hiç bir sorumluluğu olmamasına rağmen böyle bir uygulamaya gitmiş olması. Benim de oğlum var, eğer oğlumu dövsem, hırpalasam, kötü davransam devlet tepeme binmekte haklı derim, ama ne olursa olsun devletin benim oğlumu nasıl yetiştireceğime karışmaya hakkı yok.

Filtrelerle ilgili olarak en çok konuşulan konulardan birisi müstehcenlik. Muzır yasası diye bir yasamız var, ve o kadar yüzeysel bir yasa ki tüm hükümetler tarafından kafalarına göre yorumlanarak uygulanmış bir yasa. Kimisine göre bırak bikinili bir kadın görmeyi, inek memesi bile tahrik edici bulunabilirken[1], bana göre cinsellik boyutuna varmamış her türlü şey müstehcenlikten çok uzak. Muzır yasası da bu kadar yüzeysel olunca ve kişilerin şahsi görüşlerine bırakılınca neler olabileceğini az çok tahmin edersiniz.

Geçen gün Banu Güven ile M. Serdar Kuzuloğlu’nun bir videosunu seyrettim[2]. Serdar kendi sitesinin Milli Eğitim Bakanlığı’na bağlı kurumlardan engellendiğinden bahsetti. Sebep te bir şarkının güftesini sitesine eklemesi; Red Hot Chilli Peppers – Californication. Buna kim karar verdi? Nasıl oldu bu iş? Bilen yok.

Daha dün “halk cahil” diyenlere kızanlar, bugün halkı alenen cahil yerine koyarak onları internetin tehlikelerinden korumaya çalışıyorlar. İyi eğitim almış olduğunu düşünen birisi olarak başka birisinin beni “tehlikelerden” korumasına ihtiyacım yok. Kendim yolumu rahatça bulurum merak etmeyin siz.

Bilgisayar kullanıcıları için yüzlerce -mecazi değil- ücretsiz veya ücretli filtreleme programı mevcut. Çocuğunuzun hesabına -hesabı derken? dediğinizi duyar gibiyim- kuruyorsunuz ve program çocuğunuzun abuk subuk sitelere girmesine kolayca engel oluyor. Çocuğunuzun hesabına dedim, evet, şu anda kullandığımız tüm Windows, Linux ve Mac OS işletim sistemleri çok kullanıcılı sistemler. Yani her kullanıcıya ayrı bir hesap ve ayrı bir klasör verirler, böylece aynı bilgisayarı kullanan kişiler birbirlerinden bağımsız olarak çalışabilirler.

Eğer devlet vatandaşının bilgisayar konusunda “cahil” olduğunu düşünüyorsa elinin altındaki muazzam bir imkan olan TRT’yi kullanarak eğitim vermelidir.

Çözüm yasaklamak değil, gelişen modern dünyaya uygun eğitimdir.

[1] Sütaş’ın futbol oynayan ineklerinin şut çekerken memeleri gözüküyor diye yayından kaldırıldığını biliyor muydunuz? Aramızda inek memesinden bile tahrik olabilen insanların olduğunu bilmek tüylerimi diken diken ediyor!

[2] http://www.youtube.com/watch?v=N763Tn2k4aI

Yelken yapmayı seven ve tekne sahibi birisi olarak Türkiye’de denizciliğe olan bakış açısını yakından takip ediyorum. Kısaca özetlemek gerekirse; öyle bir bakış açısı yok.

Bütün Yunan adalarının en önemli geçim kaynakları balıkçılık, zeytincilik ve turizmdir. Turizm cenneti olduğu iddia edilen ülkemizde yat turizmi sadece bir avuç insan tarafından bilinir ve yapılır. Aslında yabancıların kıyılarımızda yaptığı bu turizm bir çok koyda ciddi bir potansiyel yaratmakta ve bir çok esnaf tarafından takip edilmektedir. Ancak denize yazdan yaza giden yöneticilerimiz hayatı denizde geçenleri dinlemeden, incelemeden, teknelerdeki genel teamüller nasıldır bilmeden başımıza bir “mavi kart” uygulaması çıkarttılar.

Efendim, mavi kart uygulamasına göre teknelerdeki tuvaletler siyah su, diğer her türlü lavabo, duş ve bulaşık suları gri su olarak adlandırıldı. Bu uygulamaya göre tekneler tesisatlarını buna göre düzenleyecekler, tuvaletler için ayrı bir depo, gri sular için ise ayrı bir depo bulunduracaklar.

Teknelerde her türlü depolama alanı çok kıymetlidir ve özenle tasarlanır. Bugün dünyadaki yat üreticilerinin %90′ı sadece tuvaletlerde kullanılan suyu depolarlar, bu da herhangi bir koyda demirlendiği zaman insanların içinde yüzdükleri suya sıçmamaları içindir. Yoksa onu da depolamaya gerek yok, ki zaten Türkiye’nin de imzaladığı MARPOL anlaşmalarına göre bu atıklar kıyıdan 4 deniz mili açıkta denize bırakılabilir. Buna da kimsenin herhangi bir yaptırımı yoktur, olamaz. Olduğu takdirde bu konuda yapılmış tüm uluslararası anlaşmaları ihlal etmesi anlamına gelir. Siz sadece bir kanun çıkartıp tekne sahiplerinden teknelerine ikinci bir tank koymalarını isteyemezsiniz. İsteseniz de koyduramazsınız, çünkü tekneyi baştan imal etmek gerekir.

Bugün bir çok gelişmiş ülkede dahi lavabolardan gelen sular yeniden değerlendirilmeden doğrudan kanalizasyona gönderilirken, hiç kimsenin evinde, işyerinde böyle bir tesisat sistemi yokken hangi akla mantığa dayanacak sebeple tekne sahiplerinden böyle bir talepte bulunuluyor bilmiyorum.

Şu aldığınız basit gibi duran kararla Muğla ve çevresindeki tüm marinaların ve koylarda faaliyet gösteren restoranların ve satıcıların ticari faaliyetlerini sürdürmesine engel oldunuz, çünkü aklı başında hiç kimse kalkıp teknesini artık Muğla ili sınırlarına bağlamaz. Bağlayan ise her an Sahil Güvenlik ile birbirine girmeye hazırlıklı olmalıdır, çünkü SG botundakiler de emir kuludur ve emri uygulamakla mükelleftir.

Ha deseydiniz ki bu yaptığımız uygulama sadece şu kadar insan üzeri insan taşıyan ve ticari amaçla kullanılan tekneler için geçerlidir, eyvallah, samimiyetinize inanırdım ama ticari olmayan, sadece tekne ve yelkeni seven insanlara eziyet etmeyi tercih ederek kurununun yanında yaşı da yakıyorsunuz. Siz takip etmek yerine, kolayı tercih edip “toptan yasaklayalım, kontrolü daha kolay olur” mantığını güdüyorsunuz ve bu gerçekten ben ve benim gibi düşünen, denize girdiği koya sıçmamayı bilen bir çok tekne sahibini mağdur ediyor.

Eğer derdiniz Muğla ve çevresindeki yat turizmini bitirmek ise bunu yerinizden dahi kalkmadan başardığınızı söylemek istiyorum. Yerinizden kalkmadığınız konusunda ise ısrarlıyım, bu konunun uygulama zorluğunu yerinde gören birisi böyle bir karar almak için çaba göstermez, aksine turizmi geliştirmek için daha fazla marina, daha fazla bağlama yeri yapmak için çaba gösterirdi.

Siz bu dayatmaları yaptığınızda sizce yat sahipleri ne yapacak dersiniz? Çok basit, Yunanistan’a gidecekler ve geri de dönmeyecekler. Siz ise Türk turizmini Yunanlılara kaptırdığınızla kalacaksınız.

Efendim bildiğiniz üzere TR’de bir reyting sistemi mevcut ve herkeste bu konuyu sürekli gündeme getiriyor. Aslında reytingi ölçmek çok basit, illa ki başka kuruluşlara mahkum olmaya gerek yok. Hemen hemen her medya kuruluşu kendi reytingini “canlı” olarak görebilir, hatta medya kuruluşu olmanıza bile gerek yok! Nasıl olduğunu hemen anlatayım;

Bildiğiniz -ya da bilmediğiniz- üzere D-Smart’ların arkasında network bağlantısı bulunuyor. Öncelikle elimizin altında networke bağlı bir sistem olması zaten başlı başına bir nimet! Neden kullanılmadığını anlamıyorum. Gerekli olmadığını biliyorum ama benim D-Smart cihazım her daim internete bağlı, ha kullanıyor mu interneti? Bilmiyorum, ama D-Smart bence bu konudan ciddi anlamda fayda sağlayabilir diye düşünüyorum. Düşünsenize anında reyting ölçeceksiniz! O anda o cihazda ne seyrediliyorsa sizin bilginiz dahilinde olacak. Hatta abartıp anlık ölçüm yapabileceğiniz için hangi reklam seyredilmiş, hangisinde zaplanmış veya hangi saat aralığında hangi kanallar arasında gidip geliniyor, vs.

Yine bilip bilmediğinizi bilmiyorum ama Digiturk’un bazı cihazlarında da aynı şekilde network bağlantısı mevcut. Yukarıda yazdığım D-Smart aynen Digiturk için de geçerli. Onlar da aynı şekilde her türlü bilgiyi toplama imkanına sahipler.

Kullanıcılardan basit bir şekilde muvaffakiyet belgesi aldıktan sonra network bağlantısı olan herhangi bir uydu cihazı ile kendi reyting ölçümünüzü yapmanız ileri derecede basit.

Bugüne kadar neden D-Smart ya da Digiturk’un bu tarz bir işe bulaşmadığını anlamış değilim, ancak kendilerinin yapmadığını illegal de olsa kolayca yapmak mümkün;

Mesela Dreambox’ı ele alalım. Dreambox ilk çıkan network bağlantılı cihazlardan birisi. Bilmediğiniz üzere Dreambox’a bir sunucu ayarlayıp çeşitli kanalları seyredebiliyoruz, tek yaptığı uzaktaki sunucudan seyrettiğiniz kanalın şifresini istemek. Evet, buraya kadar illegal, ancak sunucu sahibi açısından da bulunmaz meta! Herkes kendi isteği ile sizin sunucunuza hangi kanalı seyretmek istediğini bildiriyor, bundan daha iyi ve başarılı bir takip sistemi var mı?

Neyse, önemli değil, James Bond kitaplarından birisini okuyordum, ve anladım ki bir çok kitapta olduğu gibi çok fazla kelime olduğunu fark ettim. Konu tüm James Bond kitaplarında olduğu gibiydi; manyağın birisi dünyayı havaya uçurmaya çalışır, ama James Bond onu ve fedailerini öldürür, ve bir kaç çekici kadınla sevişir. Tamam işte; hepsi 19 kelime. Ama kitabı yazan adam bunu anlatmak için *binlerce* kelime kullanmış.

Veya meşhur Rus alkolik Fyodor Dostoyevsky’nin yazdığı Karamazov Kardeşler’i ele alalım. Konu babalarını öldüren iki kardeş hakkında. Veya belki de sadece bir tanesi babasını öldürmüştür. Hangisi olduğunu anlamak mümkün değil çünkü yaklaşık 1000 sayfa boyunca bu konu hakkında konuşuyorlar. Eğer tüm Ruslar Karamazovlar kadar çok konuşuyorsa, dünyadaki süper güçlerden birisi olmak için nasıl zaman bulduklarını anlamak mümkün değil. Bana Dostoyevsky’nin Karamazov Kardeşler’i  bir Tanrı olup olmadığını sorgulamak için yazdığını söylediler. Neden doğrudan ortaya çıkıp “Tanrı var mı? Bu soru beni çileden çıkartıyor.” demedi ki? Diğer meşhur çalışmaları da bir kaç kelimeyle özetlemek mümkün:

Moby Dick — Dev balinalarla uğraşmayın çünkü doğayı temsil ederler ve sizi öldürürler.

İki Şehrin Hikayesi — Fransızlar delidir.

Dave Barry^[1]

^[1] Dave Barry komedi dalında yazılar yazan bir yazardır, komedi ve parodiler üzerine kitapları ve romanları bulunmaktadır. http://en.wikipedia.org/wiki/Dave_Barry

1. Banyodaki şofben bacasız çalışmaz. “Birşey olmaz abi” diyorlar ya, hah, işte ona inanma! Olur!
2. Banyo kapısının altında hava girmesi için boşluk olmalı. “Birşey olmaz abi” diyorlar ya, hah, işte ona inanma! Olur!
3. İzolasyon malzemesi olan yerde kaynak yapma. Alev alır.  İzolasyon yaparken, onarım yaparken, elektrik kablosu çekiyorken, kaynak yapıyorken o malzemelerin tutuşabileceğini unutma. “Birşey olmaz abi” diyorlar ya, hah, işte ona inanma! Olur!
4. Lodosta, evde soba yakıyorsan, o uyarı senin için de geçerli. Gece sobanın tam söndüğünden emin olmadan yatma. Baca teper, sobadan gaz sızar ölürsün. “Birşey olmaz abi” diyorlar ya, hah, işte ona inanma! Olur!
5. Hatta lodos esmese de sobaya kömür atıp “sabaha kadar yansın” diye düşünüp yatma. Soba tam yanmaz, gaz sızar, ölürsün. “Birşey olmaz abi” diyorlar ya, hah, işte ona inanma! Olur!
6. Isınmak için dışarda yaktığın mangalı içeri alma, sobanın kovasını çıkarıp odaya, banyoya taşıma. “Birşey olmaz abi” diyorlar ya, hah, işte ona inanma! Olur!
7. “Komşunun yeğeni emniyet kemeri takılı olmadığı için ön camdan fırlayıp kurtulmuş, araba haşat olmuş, kemer takılı olsaymış kesin ölecekmiş” diye anlatıyorlar ya…, inanma, kemerini tak. “Birşey olmaz abi” diyorlar ya, hah, işte ona inanma! Olur!
8. Önde giden araba aniden durabilir, sağa giden araç birden önüne kırabilir. Aslında …bilir bile değil, durur, kırar. Bekle, hazır ol. “Birşey olmaz abi” diyorlar ya, hah, işte ona inanma! Olur!
9. Ormandan topladığın mantarları yeme. “Kaç yıldır biz bunları toplarız yeğen, bişiciikler olmaz,Nesibe Halam öğretti bunları bize” deseler de inanma, flora değişti, yıllardır orada yetişmeyen mantar artık zehirli olabilir. Yeme! “Birşey olmaz abi” diyorlar ya, hah, işte ona inanma! Olur!
10. Deprem olduğunda “tüp patladı sandık”, tüp patladığında “deprem oldu sandık”, bomba patladığında “tüp patladı sandık” deme diyeceğim ama mümkünatı yok bu engellenemez, de, keyfine bak, trafik kazasının görgü tanığı olarak konuşurken, sadece omuzlarını gösteren kadrajda, nasıl heyecanla hiç görmediğimiz arabaları ve yerleri göstererek “o siyah araba tee oradan hızla geldi, şuradan fırladı, aha oraya düştü” diye anlatıyorsan devam et, aynı şekilde anlat.
11. Hemzemin geçitte bariyerler kapalıysa geçme! “Daha trenin gelmesine çok var, ben şu aradan geçiveririm, ne olacak ki” diye düşünüyorsun ama öyle düşünme. O sırada bir şey olabiliyor. Olabildiği için bu kural konmuş zaten. Bu tarafları sana biraz fazla teknik gelecek, çok kafa yorma üstüne. Yormayacaksın zaten biliyorum da sadece şunu söylemek istiyorum: “Birşey olmaz abi” diyorlar ya, hah, işte ona inanma! Olur!
12. Kuyuya giren çıkmadıysa ve seslenmene rağmen ses vermiyorsa sen de hemen peşinden oraya girme. O nefes alamıyorken senin ne özelliğin var da nefes alacaksın? “Birşey olmaz abi” diyorlar ya, hah, işte ona inanma! Olur!
13. Yüzme bilmiyorsan denize, göle, gölete girme. “Sadece ayaklarımı sokucam”, “Biraz gidip, dönücem” deme. Ayağın kayar, dalga gelir, düşersin, paniğe kapılırsın, boğulursun. “Birşey olmaz abi” diyorlar ya, hah, işte ona inanma! Olur!
14. Boğulan gördüğünde yüzme bilmiyorsan, az biliyorsan, suya atlama. Yüzme bilsen bile tutunulabilecek bir can simidi, bidon, ip, tahta parçası olmadan atlama. Sen de boğulursun. “Birşey olmaz abi” diyorlar ya, hah, işte ona inanma! Olur!
15. Komşundan öğrendiğin ilacı alıp kullanma. “Ben hiç grip olmam, biraz burnum aktı mı iki tane ogment atarım, bi de aspirin, yorganın altına girer terlerim, sabaha bişeyim kalmaz” deme. Doktora git. “Birşey olmaz abi” diyorlar ya, hah, işte ona inanma! Olur!
16. Bazı temel fizik kuralları var. Plajda çukur açarken de görebileceğin gibi, bir yeri fazla kazarsan, yandaki toprak çökebilir. Sen de oradaysan toprak “dur be, burada birileri var, göçmeyeyim” demez, göçer! “Birşey olmaz abi” diyorlar ya, hah, işte ona inanma! Olur!

Bunları paylaştığı için Hakan Erim’e çok teşekkür ederim!