Bugün mali müşavirimizle ufak bir atışma yaşadık, sebebi de şu; Windows makinesi çöktü ve tekrar kurulması gerekiyordu, bende kendisine abi bununla uğraşmayalım nasıl olsa terminal ile bağlanıp çalışıyorsun, gel şu makineyi Ubuntu yapalım dedim. Demez olaydım, bir ton atıştık durduk, surat yapması da cabası.
Kullandığı PC’yi formatladım, Windows CD’sinden kurdum, ama gel gör ki anakartı üreten firma (EPOX) iflas etmiş ve artık anakartın sürücülerini bulmak mümkün değil. Bende evdeki yedeklere bakayım dedim, ama adamın da çalışması lazım. Ufak bir USB’ye Ubuntu 9.10′u yazdırıp makineyi çalıştırdım ve terminal olarak kendisini sisteme ekledim.
Ubuntu’yla çalışmanın nesi kötü anlamış değilim, neden bu kadar korkuluyor? Windows XP bugün 5 bilemedin 6 yaşında bir işletim sistemi ve artık ne görselliği ne de fonksiyonelliği güncellenmiyor. M$ zaten desteğini bitirmişti, bir netbook fırtınası esti XP’nin hayatı kurtuldu.
Ubuntu, XP’nin yanında görselliği ve hızı ile gerçekten çok başarılı ve kolay kullanılan bir dağıtım, ama gel gör ki insanlar yeniliğe o kadar kapalılar ki denemeyi bile akıllarından geçirmiyorlar.
Mali müşavirimiz son 3 saattir Ubuntu ile çalışıyor, ama farkında bile değil desem yeri var. Tek sebebi korkmak, başka da bir sebebi olduğunu zannetmiyorum.
İnsanlar nasıl yenecek bu korkularını hiç bilmiyorum.